Stan wojenny waldemara.m

Fakty bez mitów.

 Nie jest to pierwsza moja notatka z tego cyklu, więc każdy kto jest zainteresowany prawdą i tylko prawdą, powinien przeczytać te notatki dla przypomnienia sobie tła tamtych wydarzeń. W tej notatce zarysowuję to tło, w maksymalnie zwięzły sposób.  

Skończyło się posiedzenie "Krajówki" w Radomiu, które jednoznacznie spolaryzowało społeczeństwo. Już wyraźnie widać było oznaki pewnego zniecierpliwienia ze strony inteligencji, jaka wiązała z Solidarnością wielkie nadzieje, ale krótki okres kilkunastu miesięcy pokazał, że do władzy w Solidarności dorwała się chołota i szumowiny. 

Skąd ja o tym wiem? Bo sam błogosławiłem "wychodźców" z mojego zakładu do władz regionu. Ja ich zrobiłem władzą, gdyż taki właśnie miałem kaprys.

Ale przecież ktoś na to pozwolił! Jeśli to było możliwe na szczeblu największych zakładów pracy, miast i całych regionów, to znaczy, że komuś to było potrzebne. 

Pojechali chłopcy do Gdańska na kolejną turę "Kabaretonu" pod nazwą "Krajówka" wiedząc doskonale, że władza nie zasypia gruszek w popiele. Cały dzień naradzali się w Gdańsku i czuli się tak pewni siebie, że struktura "Solidarności" nie była wogóle przygotowana na wydarzenia, chociaż to ona była ich sprawcą. 

Pierwszy sygnał o tym, że coś idzie nie według planu, miałem już wieczorem. Byłem u żony mojego przyjaciela i sąsiada, doradcy Przewodniczącego Regionalnej "Solidarności", żeby dowiedzieć się najnowszych informacji z Gdańska. On Tam pojechał z samego rana wezwany przez szefa.

Okazało się, że on potwierdził scenariusz wydarzeń na "Krajówce" (czarny scenariusz) i wieczorem, o umówionej godzinie nie zadzwonił.  Umówiliśmy się, że jak tylko zadzwoni to ona da mi znać i ok. północy poszedłem spać, gdyż rano "szedłem" do pracy na 7:00. Szedłem wziąłem w cudzysłów, gdyż byłem Głównym Dyspozytorem Wielkiego Kombinatu Chemicznego, a więc po mnie przyjeżdżał samohód i zawoził prosto do budynku w którym miałem swoje biuro. 

Obudził mnie nie budzik, a telefon. Dzwonił kolega, którego miałem zastąpić z przeprosinami, ale powiedział, że źle się czuje i dlatego wysłał po mnie samochód wcześniej. Coż! Z kim nie bywa?! 

Wstałem, poszedłem do kuchni, włączyłem światło i nastawiłem wodę na kawę. Włączyłem radio i poszedłem do łazienki się golić.

Coś szumiało. Coś dziwnie szumiało, ale pomyślałem, że w rurach powstała dziwna turbulencja i daje taki dźwięk. Doszło do mnie, że żona kolegi nie przyszła i nie przekazała najświeższych informacji. W trakcie golenia zapaliłem papierosa i ... usłyszałem hymn.

Pomyślałem sobie, że reżyserowi się pochrzaniło i puścił hymn nad ranem, zamiast o północy. Szum narastał, więc zacząłem się bawić kranami. Usłyszałem głos Generała W. Jaruzelskiego. W pierwszy moment docierał do mnie tylko dźwięk, a nie treść. Dopiero gdy padły słowa o stanie wojennym – mózg przebudził się, a zmysły zaczęły pracować jak u partyzanta wychodzącego z lasu na akcję.  

Wyskoczyłem do kuchni i zacząłem słuchać uważnie tego co mówił Generał, a jednocześnie w uszy wbijał mi się dźwięk szumu dochodzącego zza okien kuchni, które wychodziły na trasę E-1 (aktualnie A-1).

Odsłoniłem firanki i zobaczyłem "nieskończoną" kolumnę czołgów i BTR jadących z kierunku Gdańska w kierunku  Łodzi. 

Ciemno i te światła!!! 

Rzuciłem się do telefonu. Już nie działał. Było kilka minut po 6:00. Podjechał samochód służbowy. Była fantastyczna sytuacja, gdyż trasa E-1 była zajęta całkowicie, a nam trzeba było się po niej poruszać.

Gdy chcieliśmy na nią wjechać to zatrzymała nas żandarmeria i po wyjaśnieniach spowodowała, że oswobodzono mi pas umożliwiając w ten sposób dojazd do zakładu (jechałem "pod prąd"). Gdy przyjechałem na miejsce to okazało się, że kolega wyjechał z zakładu natychmiast po obudzeniu mnie, więc nie miałem od kogo dowiedzieć się co się działo w nocy i od kogo on wiedział o stanie wojennym.

Dopiero gdy się otrząsnąłem to zrozumiałem: przecież ja mam specjalną łączność telefoniczną z Gdańskiem. Linia awaryjnej łączności. Super ważna, więc powinna pracować i ... miałem rację. O tej linii zapomnieli i wyłączyli ją dopiero po kilku dniach. Od kolegów z Gdańska dowiedziałem się o aresztowaniach, o okupacji miasta, itd. itp. 

Zaczynał się "stan wojenny waldemara.m". 

cdn.