Stan w stanie.
Domyślam się który moment w cz. 2 może budzić największe emocje. Ten, w którym piszę o tym, że zarządałem zgody na zapoznanie się z tymi dokumentami "Solidarności", które należało zniszczyć.
Dlaczego tak postąpiłem – spytasz córeczko?
Bo bałem się "Solidarności".
Tam były jeszcze gorsze elementy niż w Partii, Milicji, ZOMO, Kościele, i ... każdy sobie wpisze to co uzna za stosowne.
Bałem się, że po minięciu tego stanu i odrodzeniu się tego Związku, przyjdzie ktoś do mnie i zapyta o ... a ja nie będę wiedział, czy ja wogóle to coś widziałem, a co najważniejsze dotykałem.
Czy miałem rację? Ocenisz sama!!!
Minęło 27 lat, a na blogu p. K. Leskiego zobaczysz nadtytuł "Nasz 13 grudnia". Takie sformułowanie musi skierować Twoje myśli do chęci poszukania "Ich 13 grudnia", a jak znajdziesz, to "Nasz 13 grudnia" robi się nudny jak "flaki z olejem" i nie pomagają nawet głupie żarty jakiegoś frywolnego (on już tak ma) Freemana o zomowcach i innych babulach.
Czy można było oczekiwać takiego nadtytułu, w "wolnym kraju" "wolnych ludzi"? Tak i ostatni akapit tego cyklu odkryje Twoje oczy na tą kwestię.
Zostawiłem kolegę przed bramą, a sam z dokumentami wjechałem na teren Zakładu. Kazałem kierowcy podjechać pod piece krakingowe. Chemicy wiedzą o czym piszę, a dla nie chemików wyjaśniam: to bateria rur w których spala się dużo gazu, żeby inną część tego gazu zamienić w gaz dla syntezy anioniaku i produkcji saletry.
Dokumenty wkładałem od dołu i na moich oczach, w piekle tego ognia, robił się z nich totalny popiół. Pracowaliśmy w dwoje z kierowcą, więc operacja zajęła kilka minut.
Przyjechałem do siebie, wysłałem jednego kierowcę po Dyrektora Generalnego i Głównego inżyniera. Dałem mu odpowiednie informacje na piśmie.
Przystąpiłem do organizacji wymiany załogi – zmiana na zmianę. Uruchomiłem cały transport zakładowy łącznie z samochodami ciężarowymi, wozami straży pożarnej i karetkami pogotowia.
No tak! W zakładzie rządzę ja (jak narazie) i tu panuje liberalny, demokratyczny "stan wojenny waldemara.m", ale za bramą Kombinatu jest "Stan wojenny Generała W.Jaruzelskiego" i ja nic nie wiem na temat tego jakie tam obowiązują reguły gry.
Jak dotychczas, moja funkcja rozwiązuje wszystkie problemy z posterunkami. Zwrot "Od dyspozytora waldemara.m" i "na wezwanie dyspozytora waldemara.m" jest doskonale pracującym kluczem dla wszystkich postów.
Postanowiłem to wykorzystać. Proces produkcji w zakładzie sterowany był ogromnym komputerem. Były oczywiście drukarki w których używało się specjalny papier. On był napewno trudniejszy do podrobienia, niż papier na których drukowali złotówki.
Kazałem wydrukować na tym papierze wymyślony przez siebie tekst przepustki, zwalniającej od wykonywania pewnych ustaleń Dekretu stanu wojennego, postawiłem na nich swoją pieczątkę i podpisałem Gdy kierowcy rozjechali się po mieście i okolicznych wioskach, to po powrocie pierwszych już wiedziałem, że miałem rację.
Wykonawcy "stanu wojennego Generała W. Jaruzelskiego" byli tak zaskoczeni tą sytuacją, że przyjęli mój krok jak prawne rozwiązanie.
Dopiero ok. 15:00 przyjechała do Zakładu grupa oficerów i spotkała się ze mną, żeby wyjaśnić o co chodzi z tymi przepustkami, o których nie było mowy w żadnych Dekretach, rozkazach i Instrukcjach.
Po solidnej rozmowie uznali, że takie rozwiązanie będzie najlepsze dla wszystkich stron, gdyż dzięki temu przepustki wystawione przez waldemara.m otrzymają tylko rzeczywiści pracownicy zakładu.
Postawili wszakże jeden warunek: wszystkie przepustki, dla wszystkich pracowników muszą być podpisane tylko przez waldemara.m i mieć jego przepustkę.
BYŁEM JEDYNYM DOBROWOLNIE I SAMODZIELNIE INTERNOWANYM POLAKIEM!
Cztery dni nie mogłem opuścić zakładu, gdyż musiałem czekać na ostatniego pracownika potrzebującego przepustki.
Wyjechałem z zakładu 17 grudnia wieczorem. Tak łagodnie nie wszedł w stan wojenny żaden zakład w Polsce. Położyłem się spać, a 18 grudnia wyruszyłem w podróż do teściów.
Do przejechania miałem ponad 350 km. Mój glejt?
Przepustka waldemara.m wystawiona waldemarowi.m, a na niej informacja, że jestem pracownikiem takiego a takiego zakładu, pełnię taką funkcję i mam prawo poruszać sią o dowolnej godzinie dnia i nocy bez przeszkód.
O tej dziwnej "wojennej podróży" w następnym odcinku.
Komentarze
Pokaż komentarze (10)