Nota bene, skąd wiadomo, że w neutronie sa 242 miliony elektrin, a nie np. 242 tysiące? Albo np. 173 elektrina?
Gdy przeczytałem to pytanie, w kontekście komentarzy borkowskiego wypowiadanych w charakterystycznym dla kwantowych ludzi z popieprzoną psychiką tonie – "Idź dziecię, ja ci czytać każę", przypomniała mi się walka Fraziera i Mochameda Ali z 1975 r.
Byłem przekonany, że będę mógł sobie pozwolić stać tak przyparty do ściany jak Ali do lin ringu, ale następne pytanie:
Skoro pole magnetyczne to elektrina i światło to elektrina, to czemu cienkie folie metalowe (np. aluminiowa) nie przepuszcza swiatła, a pole magnetyczne osłabia o najwyżej jedną milonową, i to niezależnie of grubości?
wywołało u mnie wzmożone bicie serca i podwyższone ciśnienie, gdyż w połączeniu z pytaniem o te elektrino, które opuściło żarówkę i nie naelektryzowało niczego w tym pokoju, w którym ona się świeciła, przypomniało mi jak żywą scenę z pojedynku aktualnego Prezesa Związku Bokserskiego, Mistrza Olimpijskiego (ostatniego w polskim boksie), mojego kolegi Jurka Rybickiego, z młodszym bratem niesamowitego "Sugara" Raya Leodnarda – Rogerem.
Zrozumiałem – nie ma co stać jak słup soli! Trzeba się brać do poważnej roboty, gdyż inaczej TzK z borkowskim "zatańczą" pytaniami taki chocholi taniec, przy którym "kroczki" Rogera będą kiedyś nazywać "Pierwsze pas"
Nic do nikogo nie dociera! Mają napisane czarno na białym i dostępne przez 24 godziny na dobę uzasadnienie ilości elektrino, ale nie, ... to ich nie przekonuje, gdyż oni już się umówili, że standarty pingwinów ich całkowicie urządzają.
Gdy samolot "Pingiwn Airlines" "wylądował" w Afryce, to okazało się, że do jego remontu wystarczy trochę taśmy samoprzylepnej i śliny. Identycznie z nuklonami. Neutron traci elektron i pojawia się proton, ale ponieważ obliczenia wskazują, że taki wariant nie jest możliwy, więc zmuszono neutron do wyemitowania pewnej porcji energii i ... znów jest jak wymaga tego jakaś zasada zachowania.
Dlaczego tyle właśnie, a nie mniej lub więcej elektrino jest w strukturze neutronu?
Bo wynika to z danych ekperymentalnych ustalonych bardzo dokładnie przez fizyków, a w pierwszym rzędzie z ładunku elektronu i średniej masy nuklonu.
O tym, że wewnątrz neutronu jest elektron, Pan wie i mam nadzieję, że na potrzeby chwili nie wycofa się się Pan z tego twierdzenia, które nota bene nie my wymyśliliśmy!!!
O tym, że neutron powinien być neutralny elektrostatycznie nawet ptaszki porankami świerkają.
O tym, że powinien istnieć, ... ale oddajmy głos Eisnteinowi, czyli zacytujmy to, czego Pan nie zauważył w moich notkach:
W pracy "Zur Elektrodynamik bewegter Korper"; von A. Einstein; Bern, Juni 1905 (Eingegaungen 30. Juni 1905.) Einstein pisał:
Zauważmy, że te rezultaty odnośnie masy są sprawiedliwe również dla neutralnych materialnych punktów, albowiem taki materialny punkt może być na drodze przyłączenia do niego dowolnie małego elektrycznego ładunku przekształcony w elektron (w naszym rozumieniu).
Na ten moment Eisntein już znał wielkość ładunku elektronu, a więc jednoznaczny wniosek z tego zdania brzmi tak: ten dowolnie mały ładunek, który tak radykalnie zmieniał własności metrialnego punktu mógł być tylko przeciwnego znaku niż ładunek elektronu.
Od tego momentu nauka powinna się była skupić na poszukiwaniu bardzo małego dodatniego ładunku. Czy była wskazówka jakiego? Oczywiście, że tak i tą wskazówką było istnienie materii.
Ten ładunek musiał być mniejszy od ładunku elektronu, ale musiał spełniać warunek krotności:
q(-) = q(+) * x
gdzie: "x" liczba naturalna za wyjątkiem "0" (zera)
Tak, przed niespodziewanym atakiem się zabezpieczyłem, ale to pytanie o ilość elektrino w neutronie wystraszyło mnie nie na żarty.
W pierwszy moment pomyślałem, że robię z czytelników swojej strony (www.electrino.pl) wariatów, karmiąc ich daną, której nie wyprowadziłem, ale rzut oka pozwolił mi się przekonać w przeciwnym – jeszcze raz życie dokazało, że ci którzy uważają się za współczesnych fizyków są w gorszej sytuacji niż ci z symptomem Downa.
Tamci po prostu tak mają i należy ich akceptować takimi jaki są, ci pierwsi zaś, są masochistami z własnej woli, a więc ich bełkot należy odrzucić apriori i zająć się w życiu czymś poważnym.
Wyliczenia ilości elektrino w neutronie, każdy, w tym najbardziej zainteresowany znajdzie pod adresem http://www.electrino.pl/2.3.html w rozdziale zatytułowanym "Elektrino".
Uff! Pierwsze pytanie odprawiłem w nokdaun. Czemu nie w nokaut? Bo ja ich znam, tych "obrońców nadstepowych granic" i wiem, że oni nawet trupa ożywią, żeby tylko postawić na swoim.
Pozostały dwa pytania. Pozornie różne, ale tak naprawdę u ich podłoża jest jeden sens.
Dlaczego to elektrino zachowuje się tak różnie?
Nie prześwietla folii metalowej, wylatuje z żarówki i ... znika, a tworząc pole magnetyczne robi materiały "przeźroczyste" dla siebie.
Teraz przyszedł czas zastanowić się nad tym dlaczego napisałem notkę o "Zasadach zachowania" i wykorzystałem frazę – "z prochu powstałeś i w proch się obrócisz".
To nie były żarty. Elektrino wylatujące z żarówki w postaci światła tworzy z ujemnym polem elektronu konkretny system dynamiczny, który dolatując do folii metalowej lub jakiegokolwiek ciała ulega rozproszeniu (powietrze też rozprasza światło). Elektrino rozproszone to ... nie światło, a więc folia go przepuszcza, ale nie widać światła.
Czym jest to elektrino? Gdzie ono znika?
Zastanówmy się na pierwszą częścią słynnej frazy "z prochu powstałeś". Co przyszło do naszej żarówki?
Oczywiście że prąd, a jak tak, to prąd jest strumieniem elektrino, które w generatorze przeszły z pola magnetycznego na przewód i pod postacią prądu dotarły do żarówki, gdzie obrazują promienie światła i oświetlają pomieszczenie.
Gdy doleciały do przeszkody na której promień uległ rozproszeniu, to elektrino "obróciło się w proch", czyli znowu stało się częścią globalnego pola magnetycznego.
Wniosek: nie tu szukać naelektryzowanego Waldemara, kolego borkowski!!!


Komentarze
Pokaż komentarze (8)