Nie... nie chodzi o Bonapartego. Francuski cesarz utrwalił się w historii i w polskim hymnie narodowym, ale to nie on powinien dzisiaj wytyczać naszą drogę do zwycięstwa. Dzisiaj musimy patrzeć na wschód, na splamiony krwią ukraiński Majdan, bo stamtąd płynie nauka dla Polaków.
Musimy sobie otwarcie powiedzieć, że nasze własne doświadczenia z walki o wolność i demokrację pozostały w naszej narodowej świadomości już tylko jako duma. A duma to za mało, by stać się paliwem do kontynuacji walki z tymi, którzy pozostali po tamtej stronie, po stronie zdrajców. Pozostało ich bardzo wielu wśród nas, mają cały czas wielki wpływ na naszą codzienność, na naszą świadomość i tożsamość.
Rozumiem stanowcze stanowisko Majdanu, że Janukowycz musi natychmiast odejść. Promoskiewski prezydent Ukrainy stracił wszelki mandat w chwili, w której pozwolił na rozlew krwi. Życzę bohaterom Majdanu, aby pozostali przy swoim stanowisku, bo układanie się ze zdrajcami i mordercami do niczego dobrego nie doprowadzi. Niech polskie doświadczenie po 1989 roku będzie dla nich dramatycznym ostrzeżeniem.
Dzisiaj polscy spadkobiercy tamtego okresu "ogrzewają" się w cieple krwi Majdanu a przecież mogli zadziałać wcześniej, aby do rozlewu krwi nie dopuścić. Woleli jednak pojechać wpierw na narty do spokojnej Szwajcarii i zanurzyć się dymie aromatycznych cygar. W tym czasie ludzie Majdanu cierpieli przy 20-stopniowym mrozach.
Dzięki Majdanowi powinniśmy zrozumieć, że naród jest najwyższym suwerenem i jeżeli naród powie "dość", to nie wolno go upominać, aby czekał do chwili otwarcia lokali wyborczych. To jest właśnie demokracja a władza otrzymana w demokratycznym wyborze nie daje gwarancji jej utrzymania do następnych wyborów. Na to trzeba w pocie czoła pracować każdego dnia.
Komentarze
Pokaż komentarze (1)