pomiędzy szaleństwem i szalbierstwem

dwie prawdy zbliżają się do siebie
tak jakbym stała naprzeciw boga
ja idę z wewnątrz, on z zewnątrz
byłam zmuszona włożyć w ciebie palce pod stołem
tam gdzie się spotkają będzie szansa zobaczyć siebie.
zlizywałyśmy nawzajem swoją krew z krzyża
ten kto zauważa co ma się dokonać krzyczy rozpaczliwie:
stój! połóż wszystko co miękkie w trawie
niech się dzieje co chce, abym tylko nie musiała się rozpoznać
trzymaj słowa z dala od ciała w spokoju
nie ma sternika łódź usiłująca zacumować
kłamstwa zacumują same

napisała Kristin Berget i Tomas Tranströmer,
przetłumaczył Euromir, podżegała Lula, skleiłam ja:)