Siedziała na brzegu łóżka i jej nogi ledwie sięgały ziemi - musiała je wyciągnąć, by poczuć ziemię.
Było ciemno i gdyby nie odsłonięte okno, niczego by zapewne nie widziała.
Koło niej leżał jej ukochany i czuła, że to ten jedyny, na zawsze wierny, na zawsze w niej i ona w nim.
Nie spoglądała na to co mieli. A czy mieli wystarczająco? Jak to ocenić? Kilka szaf, komoda po jej babci,w kuchni kredens (też po babci), książki walały się po podłodze, uwielbiają czytać przecież.
Równomierny oddech mężczyzny uspokajał ją. Ale nie na tyle, by osiągnąć pełny spokój - niepokój pozostawał...
Cisza.
Nie chciała spać. Napawała się chwilą. Pełnią szczęścia. Ale ciągle czuła niepokój. Ponieważ on nie wiedział.
Cisza.
[Kamera przenosi się do łazienki]
Stoi nad kranem. Kran cały we krwi. Jej ręce we krwi. Trzyma się na nogach i tamuje krwotok. Po zatamowaniu, czyści szybko kran i wraca do łóżka. Ostatnio krwotoki powtarzają się co raz częściej.
[Kamera przenosi się na cmentarz]
Mówił tak: "...idzie do Ciebie. Ty nas rozłączyłeś. I ty nas połączysz."
[Kamera przenosi się na cmentarz, ale innego dnia]
Ja mówiłem tak: "Czy należy powiedzieć, coś więcej, oprócz tego, że są w koncu razem?"
[Mężczyzna zmarł na serce w wieku 34 lat, lekarze nie potrafią wytłumaczyć tego przypadku. Nigdy nie chorował na serce i był okazem zdrowia. Kobieta zmarła w wieku 34 lat. Dwa miesiące przed jego śmiercią.]
Spali bez snów i koszmarów.
Komentarze
Pokaż komentarze (3)