Azyl

 uszyje sobie pancerzyk

każde słowo wiersza będzie

kamieniem z serca

opadnie kurtyna

wyłoni niebo

tam gdzie kończą się

wszystkie podróże

i zaczynają nowe

galaktyczne

to już nie będzie

ziemskie stąpanie

tylko ulga

niczym ekstaza

pojawi się 

piękna przestrzeń

zapisanych kart

tak bezpieczny

azyl w słowach

niczym mała

łupina orzecha