Poplątanie z dramatem Sekuła - Kempa w tle

Wszystko pomieszane, jedni są za wdową po byłym wiceMON, inni za rodzinami ofiar, które wczoraj były na zebraniu. Wyborcy PO (nie, nie ci "salonowi") maja dosyć Palikota, wyborcy PiS frustrują się nieskoordynowanym "pospolitym ruszeniem"  Zespołu.

Do katastrofy wkroczyła polityka, ale dlaczego tak sie stało? Rząd nadal nie zachowuje się odpowiednio wobec tragedii smoleńskiej, a opozycja nie bardzo umie znaleźć odpowiednie formy wykazania mu co najmniej niekompetencji. Bardzo chciałabym, aby nie doszło do otwartego konfliktu rodzin, bo być może niektórzy politycy i media wpadną na pomysł, aby do niego doprowadzić - później będą twierdzić, że to nie oni, bo ktoś był pierwszy, a oni tylko zareagowali, chcieli pokazać obie strony, misja dziennikarska...

Kryzys grecki w wersji antycznej nie jest wykluczony, on jakby się rozkręca. Dziś nad krajem po fali upałów przetoczyły się solidne burze, ciśnienie falowało z energią godną turbiny reaktora atomowego. Oni tam, u władzy, w mediach, powinni cieszyć się, że w ogóle żyją, bo klimatyzacja nie załatwi wszystkiego. Zwiastunem, choć nie mam pewności, czy jest to dobre określenie czegoś, co samo w sobie stanowi całość (zresztą znacznie lepszą artystycznie i mniej potencjalnie krzywdzącą, więc groźną), zahaczającym zdecydowanie o tragedię - z tym, że czy grecką, czy szekspirowską, nie podejmuję się oceniać - jest konflikt Mirosława Sekuły z Beatą Kempą. Dziś Sekuła czytał Kempie fragment Starego Testamentu na obradach ... Komisji hazardowej. Jedność czasu, akcji i miejsca zachowana, bo obrady trwaja tam zdaje się non stop. Nikt nie wie, co działo się przy opuszczonej kurtynie, przy odsłoniętej kamienna twarz Sekuły, płacz i odejście Kempy... Sekuła satrapa i okrutnik, Kempa nekana, acz o temperamencie południowym, rozpacza i załamuje ręce głosno skarżąc się na swój nieszczęsny los. Nie zabrakło i zausznika - w tej roli Arłukowicz - który jednak ostatecznie umknął przed płaczem niewieścim. Na drugim planie porażka z raportem Sekuły odrzuconym do ponownego napisania, Kempa zmuszana do niewolniczej pracy bez chwili wytchnienia, skarżąca się każdemu, kogo napotka, na planie pierwszym dedykowany jej przez Sekułę fragment - wyjaśnienie. Jakoby to ona byc miała sekutnicą, a on mężem prawym, co przyobleka na twarz powagę i znosi w milczeniu jej humory. Kempa nie rzekła na to ni słowa. Tylko ten chór grecki jakiś taki dowcipny na zmianę z zażenowany podczas deklamacji w wykonaniu barda Sekuły; twarze ukryte w dłoniach... A to pan Sekuła, przewodniczący Sekuła sobie komisję wyfasował...