Otóż o córach Leppera miała być rozmowa Woszczerowicza z Krazue o północy na sławnym 40 piętrze. Jest to rzecz, która właściwie mnie nie dziwi. Grypsera używana prze głównych aktorów pewnie pomieści i te córy.
Nic dziwnego, że były z nimi kłopoty.
Taka druga refleksja: tym, którzy mówią, że piątek zobaczyliśmy tylko pisowskie metody inwigilacji... coś więcej to co właściwie uderzyło mnie dopiero przy powtórnym obejrzeniu. Nie wiem, czy ktoś zwrócił na to uwagę.
Jak znamienne i symptomatyczne dla słabości państwa jest to poniżające czekanie Kaczmarka na Krauzego. Trochę jak studenciak czeka na dziekana, podwładny na szefa... to kręcenie się, zerkanie, wszedł, nie wszedł...
Ja wiem, to był minister tego rządu co to miał być wreszcie niezależny. Ale ta moja refleksja to jest refleksja o charakterze ponadpartyjnym, że tak rzeknę, nad tym jak ciągle instytucje państwa kucają na dywaniku oligarchii. Słuszne jest stwierdzenie: władza się zmienia, oligarchowie nigdy nie odchodzą. I co ja poradzę na to, że zdanie ma trochę patetyczny wydźwięk jak sportowa zasada "They never come back".
Komentarze
Pokaż komentarze (2)