... bo to nudne wszystko.
I szczerze mówiąc w pierwszej wersji tu zamierzałem zakończyć treść posta.
Ale od zakiełkowania wizji w głowie do zrealizowania pomysłu minęło jednak sporo czasu i już kliku komentatorów (Lis, Warzecha) zdążyło już pomstować nad jałowością kampanii.
Więc nie siląc się na oryginalność, dorzucę jeszcze taką refleksję:
W 2005 roku faktycznie miało się wrażenie przełomu, obnażenie afery Rywina miało wreszcie wydać owoce w postaci radykalnej naprawy państwa, zaś do władzy doszli ludzie, dość długo oczekiwani przez pewien określony prawicowy elektorat.
(btw: dość długo można było wmawiać, że Ci ludzie nie istnieją, sprowadzają się do tzw. "oszołomów" dopiero wybuch blogów, for, witryn internetowych jakoś sprawił, że ów elektorat się nagle "policzył")
Teraz widać, jak ciężko tamte marzenia przekuwają się w rzeczywistość.
To co wtedy wydawało się wyborem na poziomie poważnej aksjologii etycznej, moralnej czy koniec końców estetycznej -teraz stało się szarą rzeczywistością pełną rys i pęknięć, którą trzeba bronić przy pomocy pluszaków, mord moich i całej odjechanej kazuistyki o trzynastu tysiącach, 13 września, i dalej w ten deseń.
Ja wiem, że panta rei i kolej rzeczy, ale mimo wszystko żal.
Komentarze
Pokaż komentarze