Komuno wróć? To se ne vrati!

Panie i Panowie, krótko, bo długie wpisy mało kto już chce czytać. Garść przemyśleń wrocławianina, który żyje w Twierdzy Prawicy od urodzenia. Wrocław nigdy nie poddał się czerwonym, ani farbowanym!

Lewica we Wrocławiu leży i kwiczy. Jej członkowie chyłkiem przemykają po ulicach. Wszelka komusza inicjatywa zawsze więdła, zanim się jeszcze rozwinęła, tu, gdzie powstała Solidarność Walcząca, a "Major" rozkręcał Pomarańczową Alternatywę. Dla mieszkańców Wrocławia wizja rządów lewicy to wizja wstydu i upokorzenia na cały kraj!

A zatem sytuacja w moim mieście ma się zupelnie inaczej, niż sytuacja krajowa, bowiem we władzach centralnych (post)komuniści zasiadali już dwukrotnie i w sumie zmarnowaliśmy sobie na własne życzenie osiem lat. Zwłaszcza lata 2001-2005 zapadły mi w pamięć jako swoisty dół z wapnem. Wszyscy moi rówieśnicy "dziękowali" ekipie eseldowskiej (choć też po części awuesowskiej, przyznaję szczerze) za pokoleniowe doświadczenie bycia bezrobotnym absolwentem.

Nareszcie cały kraj, jak się zdaje, doczekał normalizacji sytuacji politycznej. Przynajmniej taką mam nadzieję, bo wygląda na to, że niezależnie od tego, kto przejmie władzę w nadchodzących wyborach (wszystko jedno, kiedy one się odbędą), nie będą to (post)komuniści z pnia pezetpeerowskiego. Wrocław po 18 latach rządów prawicy staje się coraz atrakcyjniejszy dla inwestorów, walczy - tym razem mając realne szanse - o organizację EXPO w 2012 r., współorganizuje Euro 2012, będzie miał do 2010 r. obwodnicę autostradową i najwyższy budynek w Polsce, władze miasta stawiają na biznes oparty na wiedzy. Będziemy mieli centrum innowacji Google. Tu się oddycha lepiej niż w innych miastach.

Głowy do góry! Być może, kiedy w przyszłości usłyszymy jeszcze absurdalne: "komuno, wróć", będziemy mogli spokojnie odpowiedzieć: to se ne vrati!