Blog
W RADOŚCI ISTNIENIA
wiedźma Margo
wiedźma Margo JESTEM + JA
47 obserwujących 132 notki 177400 odsłon
wiedźma Margo, 11 sierpnia 2010 r.

KWANTY ŚWIATŁA I ETER - CZĘŚĆ PIERWSZA

KWANTY ŚWIATŁA

ORAZ

DŁUGOŚĆ, AMPLITUDA I CZĘSTOTLIWOŚCI FAL ŚWIETLNYCH.


Postuluję między innymi:

1. Stałą energię kwantów światła - fotonów.

2. Zmienną częstotliwość fal kwantów światła - fotonów.

3. Istnienie eteru jako ośrodka przenoszącego informacje.

4. Kwanty światła jako podstawowy składnik eteru i budulec materii

5. Kwanty światła - fotony jako "dziwne cząstki-oscylatory".
 

6. "Dziwne cząstki-oscylatory" są "Grawitorami fotonowymi", gdyż współtworzą one w przestrzeni obszary o zróżnicowanej częstotliwości wytyczając tym samym obszary ograniczone przestrzennie - lokalne pola grawitacyjne.

Wielokrotnie pisałam, że według mnie kwant światła – foton ma stałą energię. Jego fala zawiera się w jednym okresie o jednostce czasowej równej 1. sekundzie. Energię takiego kwantu przyrównuję do całej jego fali L Oto rysunek z wykresami fal dla jednego, dwóch oraz trzech kwantów światła:


fale kwantow swiatla - fotonow
Można powiedzieć, że te trzy fale są falami kwantu światła znajdującego się w trzech różnych stanach fazowych.

Na wykresie A cała fala ma długość L równą L i mieści się w jednym cyklu. (L/1)
Na wykresie B cała fala ma długość dwa razy większą, równą 2L i mieści się w dwóch cyklach (2L/2)
Na wykresie C cała fala ma długość trzy razy większą, równą 3L i mieści się w trzech cyklach.(3L/3)

Na wykresie A długość fali odpowiada 1. cyklowi na 1. sekundę (1/1).
Na wykresie B długość fali jest o połowę mniejsza i odpowiada 1. cyklowi na ½ sekundy (1/1/2)
Na wykresie C długość fali L/3 odpowiada 1/3 sekundy (1/1/3)

Widać różnicę, gdy uwzględniamy 1 cykl na 1 sekundę oraz gdy uwzględnimy 1 cykl w innym czasie.

Na wykresie A ilość drgań na 1. sekundę wynosi 1 czyli gdy f = n/t, to teraz f = 1/1
Na wykresie B ilość drgań na 1. sekundę wynosi 2 czyli f = 2/1, a na dwie sekundy wynosi 4. czyli f = 4/2 = 2
Na wykresie C ilość drgań na 1. sekundę wynosi 3 czyli f = 3/1, a na trzy sekundy wynosi 9 czyli f = 9/3 = 3

W przypadku fali o długości 4L ilość drgań na sekundę wynosi 8, a na cztery sekundy 16 czyli f = 16/4 = 4.


Częstotliwość wzrasta, gdy ilość kwantów światła współtworzących falę (N * L) powiększa się i maleje, gdy ilość kwantówwspółtworzących falęzmniejsza się.


A jak taka zmiana  ma się do czasu?
Rysunek:
nalozone fale kwantow swiatla
  Utożsamiłam falę pojedyńczego fotonu  ze stałą energią pojedyńczego kwantu światła (  na rysunku w kolorze czerwonym). Energia kwantu światła oddziałującego z drugim kwantem światła zmienia się w ten sposób, że zmianie ulega częstotliwośc na 1 sekundę czyli w czasie . Zmienia się też częstotliwość dla dwóch kwantów światła w układzie podwójnym (kolor fioletowy) proporcjonalnie do zmiany czasu. Podobnie w układzie potrójnym (kolor niebieski), poczwórnym (kolor granatowy) itd… Są to fale, (proszę nie mylić z długością fali) sinusoidalne o stałej wielkości L dla każdego pojedyńczego kwantu (fotonu) oraz N*L dla różnej ilości kwantów oddziałujących ze sobą.

Energia paczki falowej oczywiście jest zależna od ilości kwantów światła w paczce. Gdy:

 E = N * h * n/t,



DZIWNA CZĄSTKA-OSCYLATOR


Foton nie jest zwyczajną cząstką podstawową, ale przestrzennym oscylatorem!!! Co znaczy, że raz może występować jako "cząstka punktowa" a innym razem jako "sferyczna cząstka" przestrzenna. Jego geometria (amplituda i długość fali) może ulegać zmianie, gdy oddziałuje on z innymi fotonami.

Pojedyńczy foton to kwant światła, który jako oscylator jest sferyczną cząstką przestrzenną o zmiennym promieniu. Foton jako kwant światła widzialnego i niewidzialnego może być specyficzną cząstką podstawową dla wszystkich rodzajów energii, ponieważ - jak próbuję to przedstawić - natura fotonu zawiera w sobie tylko pozornie sprzeczny dualizm korpuskularno falowy. Foton jest "dziwną cząstką -oscylatorem", która ten dualizm w prosty sposób (moim zdaniem) świetnie wyjaśnia. Wcześniej nazwałam taką cząstkę-oscylator GRAWITOREM FOTONOWYM z powodu jej oscylacyjnego i grawitacyjnego charakteru.

Jeśli foton jest w istocie "sferyczną cząstką" o zmiennym promieniu, to wszystkie takie cząstki o identycznej długości fali i amplitudzie można zapisać w modelu pulsującego torusa. Aby różny promień torusa wyznaczał różne długości fali i amplitudy drgań fotonów znajdujących się w zmiennych (różnych) stanach.

Krzysztof. J.Wojtas u Henperola napisał do mnie w komentarzu: „Mnie uczono, że określenie "długość fali" to długość jednego cyklu. Tymczasem należy tu przyjąć, że światło składa się z odcinków - jedna fala może mieć długość od jednego do n-cykli. To pozwalałoby tłumaczyć dlaczego promień światła zanika z odległością; poszczególne fale "kończą swój żywot". Obserwowane są tylko tak długie, aby dotrzeć do odbiornika”.

  Właśnie cykl dla pojedyńczego fotonu to jedno drgnięcie na jedną sekundę. Jeśli w wiązce światła znajdowałoby się miliard miliardów fotonów, to fala o danej długość N* Ltakiej paczki byłaby dłuższa (ważne: piszę fala o danej długości, a nie długość fali!), niż fali na przykład tysiąca fotonów w paczce.


Dlaczego dociera do nas światło z dalekich odległości? Ponieważ fale kwantów o większej częstotliwości, są dłuższe. (Oczywiście dłuższa fala to nie to samo, co większa długość fali.) Dłuższa fala to fala o większej ilości cykli.

 

PRÓŻNIA TO CZY ETER? A MOŻE JEDNO I TO SAMO?

A teraz pytanie proste i niby naiwne: dlaczego do nas docierają takie fale z bardzo dalekich odległości? Myślę, że z powodu właściwości ośrodka przez które "przechodzi informacja". Jeśli takim ośrodkiem byłby eter wypełniony "światłem niewidzialnym" czyli fotonami o mniejszej częstotliwości niż pochodzących z różnych "latarni gwiezdnych", to w takim eterze możliwy byłby przepływ informacji o bardzo wysokich częstotliwościach innych fotonów, znajdujących się w różnych obszarach przestrzeni. Dłuższe fale nie miałyby kłopotu z dotarciem na Ziemię. Fotony takiej fali wzbudzałyby po drodze te eterowe fotony o mniejszej częstotliwości. Eterowe fotony charakteryzowałyby się stanem o ujemnej krzywiźnie przestrzennej.

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

image image image image

" Rzeczywistość składa się z nieskończonego strumienia interpretacji postrzegania, które my, jednostki posiadające specyficzne członkostwo nauczyliśmy się odczuwać jako oczywiste. (...) Nasz odbiór rzeczywistości jest przez nas uznawany za tak niepodważalny, że podstawowe założenie magii traktujące go jedynie jako jeden z wielu opisów, niełatwo przyjąć poważnie."

" Don Juan - człowiek wiedzy i nauczyciel Carlosa Castanedy. -------------------------------------------------

image

dodatek z dnia 13.09.09

"Każdy człowiek tworzy swoją osobistą historię ze swojej własnej i jedynej w swoim rodzaju perspektywy. Po co w takim razie narzucać innym swoją wersję, jeśli będzie ona dla nich nieprawdziwa? Kiedy to zrozumiesz, nie będziesz odczuwać potrzeby obrony tego, w co wierzysz. Nie jest ważne to, aby mieć rację i dowieść innym, że są w błędzie. Postrzegaj każdego człowieka jako ARTYSTĘ, kogoś, kto ma ci do opowiedzenia jakąś historię. Wiedz, że to, w co wierzą inni, jest po prostu ich punktem widzenia, i że nie ma to z Tobą nic wspólnego." Don Miguel Ruiz

-------------------------------------------------

image

--------------------------------------------------


Moje notki "unifikacyjne":

1. Geometria kwantowa 1

2. Geometria kwantowa 2

3. Geometria Kwantowa 3 -wstęp do kwantowej grawitacji

4. Geometria kwantowa 4

5. Torusy

6. Prędkość grawitacyjna a stała Plancka

7. Kwanty światła i eter - część I.

8. Kwanty światła i eter - część II.

pozostałe notki w polecane strony


image

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Ostatnie komentarze

  • Pozdrawiam serdecznie :-}
  • :-} dziękuję, tej wersji nie znałam. pozdrawiam serdecznie.
  • :-)

Tematy w dziale