Po(...)między
Każde słowo
2 obserwujących
13 notek
3187 odsłon
91 odsłon

Rywalizacja zapomniana w cieniu jutra

Wykop Skomentuj1

Konkurować i współpracować uczymy się od dziecka, być może dlatego, że bez współpracy i rywalizacji trudno wyobrazić sobie nasz świat. Jeśli nie gramy do jednej bramki, ani przeciwko sobie, to o co gramy? W poszczególnych dyscyplinach proporcje współpracy do rywalizacji są różne, jednak cel (wygrana) jest wspólny.

Dzięki temu sport jest czymś więcej niż fizycznym wysiłkiem. W zależności od dyscypliny trzeba wykazać się pomysłowością, spostrzegawczością albo cierpliwością. Sportowiec, choć różnie się go przedstawia, to osoba, która zwykle bardziej niż pisarz dba o ciało, a nawet o ducha. Tak przynajmniej się wydaje, ale trzeba pamiętać, że rzeczywistość nie lubi ostrych krawędzi.

Może się wydawać, że bieganie za piłką, szczególnie w zimę, to raczej głupota niż walka i rywalizacja w formie zabawy. Może wydawać się, że siłownia to zwykłe miejsce afirmacji testo-żenady a nie ścierania się z samym sobą. Może bieganie po mieście wśród spalin to sposób na zdrowy tryb życia, a może nie. Może szczegóły mają znaczenie i nie wszystko jest takie oczywiste.

Człowiek bez ducha rywalizacji jest jakiś inny. Nie chodzi o to, że współpraca to coś zupełnie innego. Ludzie zwykle działają razem, bo albo jest ich za mało, albo musi być ich jeszcze więcej itd. Jeśli nie byłoby powodów do rywalizacji  z innymi, z czasem, z losem, to po co zmieniać to, co już jest? Tylko dla ulepszania? Gdzie będzie koniec? Czy bycie bezkonkurencyjnym mistrzem od początku kariery nie byłoby z czasem demotywujące? 


Jeśli coś jest trudne, patrz na Początek

Po(...)między

[po edycji]

P.S.

Dla dociekliwych komenatrz na dole

Wykop Skomentuj1
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Rozmaitości