37 obserwujących
365 notek
419k odsłon
  1771   0

Eksplozja kambryjska

http://pl.wikipedia.org/wiki/Eukarionty

Wykształcenie się eukariotów było kluczowym momentem dla późniejszej dyferencjacji życia na Ziemi.

Innym równie ważnym elementem było poprzedzające Kambr globalne zlodowacenie na Ziemi którego rozległość skłoniła Joe Kirschvinka z California Institute of Technology do postawienia tezy o tak zwanej „Snowball Earth“, czyli możliwości całkowitego zlodowacenia powierzchni Ziemi.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Ziemia-%C5%9Bnie%C5%BCka

Teoria ta opiera się na obserwacji naprzemiennej sedymentacji osadów typu tyllitów oraz osadów typowych dla morz w klimacie tropikalnym. Aby to następstwo wyjaśnić Kirschvinka przyjął że zlodowacenia w prekambrze obejmowały przejściowo całą Ziemię, włącznie ze strefą równikową.

Moim zdaniem prawdopodobniejsza jest hipoteza że w związku z obecnością wszechoceanu cyrkulacja wody w oceanie przebiegała inaczej niż obecnie i góry lodowe znacznie szybciej mogły przemieszczać się w kierunku równika niosąc z sobą materiał skalny pobrany w procesie abrazji dna oceanicznego oraz lądów które po raz pierwszy znalazły się w tym okresie przy powierzchni wszechoceanu.  

Wiele danych sedymentologicznych wskazuje na to że ostatnie tego typu zdarzenie zakończyło się przed około 635 mln lat, oczywiście podaję tutaj dane oficjalne, w rzeczywistości miało to miejsce około 100 mln lat później.

Muszę tu przerwać na krótko tok mojego wywodu w celu postawienia tezy że procesy geofizyczne na Ziemi przebiegają według powtarzających się cykli. Najdłuższy z tych cykli jest spowodowany rotacją naszej galaktyki. Na całkowity obieg centrum Drogi Mlecznej, Układ Słoneczny potrzebuje około 250 mln lat i w takim też czasie powtarzają się na Ziemi zjawiska geofizyczne. Regulowane są one poprzez zmiany wartości Tła Grawitacyjnego. To z kolei osiąga w trakcie pełnego obrotu naszej galaktyki cztery wartości maksymalne. Dwie z nich związane są z przecięciem płaszczyzny rotacji jądra galaktyki dwie inne z momentem najbliższego położenia względem jądra galaktyki (peryapsis) oraz najdalszego (apoapsis). Punkty te nie są równorzędne i w perycentrum TG osiąga maksimum swojej wartości.

W efekcie jest to też okres na Ziemi w którym zjawiska geofizyczne osiągają swoje najbardziej ekstremalne formy. Ostatnim takim okresem był Perm czyli okres który zakończył się przed około 250 mln laty.

Jak widzimy okres obrotu wokół galaktyki odpowiada mniej więcej odstępowi czasu miedzy Permem a współczesnością. Wniosek jaki się z tego nasuwa nie jest szczególnie pocieszający, znajdujemy się bowiem dokładnie na granicy okresu z nowym drastycznym przyrostem wartości TG i w przededniu zjawisk identycznych w swoim przebiegu do tych z Permu. Jeśli ten sam odstęp przeniesiemy dalej w przeszłość to stwierdzimy że poprzedzający Perm okres maksymalnych wartości TG musiał mieć miejsce przed około 500 mln lat czyli w kambrze. I tak jak Perm poprzedzały zlodowacenia karbońskie tak kambr poprzedzały zlodowacenia Kriogenu i Ediakaru.

Zlodowacenia te miały olbrzymie znaczenie dla życia na Ziemi ponieważ poprzez związanie wody w pokrywie lodowej doszło do znacznego obniżenia głębokości praoceanu tak że cześć jego dna znalazła się w strefie eufotycznej. Spowodowało to wykształcenie się po raz pierwszy w historii Ziemi różnorodnych stref ekologicznych a tym samym umożliwiło dywersyfikację gatunków i ich ekspansję w celu opanowania nowopowstałych nisz ekologicznych.Efektem tego było powstanie tak zwanej fauny ediakaranskiej składającej się z organizmów o zlożonej budowie.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Fauna_ediakara%C5%84ska

Fauna ca cechuje się bardzo znaczną różnorodnością i wiele form życia z tego okresu nie przypomina w niczym form organizmów potomnych. Z drugiej strony występują też liczne formy analogiczne do organizmów późniejszych. Ich wspólną cechą było to że nie posiadały one szkieletu mineralnego a więc to co zachowało się w formie skamieniałości jest zaledwie drobną cząstką rzeczywistego bogactwa form organizmów w okresie Ediakaru.

Oznacza to jednak że nie można przypisywać szczególnego znaczenia eksplozji kambryjskiej ponieważ początkowa fala zróżnicowania organizmów nastąpiła już o wiele wcześniej.

Co wyróżnia Kambr na tle okresów wczesniejszych to, to że właśnie w tym okresie powstały organizmy żywe wytwarzające szkielet mineralny. Zwiększyło to naturalnie w sposób dramatyczny szansę przetrwania skamieniałości tych organizmów i powoduje złudzenie tego że w kambrze doszło do szczególnie silnej eksplozji nowych form życia.

Również i w przypadku tej zmiany przyczyny tkwią we wzroście wartości TG. W okresie Ediakaru Ziemia miała większą objętość niż w następującym po nim Kambrze i dno oceaniczne było podzielone na pojedyncze bloki kontynentalne. Z momentem zbliżania się do perycentrum na drodze wokół jądra Drogi Mlecznej nastąpił znaczny wzrost TG co doprowadziło do zmniejszenia się wielkości atomów materii ziemskiej oraz wzrostu temperatury na Ziemi. Ponieważ zmniejszanie objętości atomów związane jest ze zmniejszeniem ich masy, oddziaływania grawitacyjne na jej powierzchni są niezależnie od promienia Ziemi.

Lubię to! Skomentuj42 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Technologie