James Bond i Pierwszy Kwietnia

1 kwietnia podoba mi się o tyle, że nie muszę przejmować się wszystkimi informacjami idącymi z mediów. Oczywiście, później przychodzi 2 kwietnia i okazuje się, ze jednak media nie robiły sobie jaj (zawsze jestem zaskoczony, że to wszystko nie żarty; mimo, że codziennie przekazują podobne treści- najprawdopodobniej jednak 1 kwietnia spodziewam się dowcipów, więc automatycznie traktuję doniesienia z przymrużeniem oka).

 

Z drugiej strony patrząc, 1 kwietnia jest też wygodny dla mediów. Mogą puścić dowolną informację, z której wytłumaczą się później w sposób tyleż przebiegły, co niedopuszczający do podejrzeń. Powiedzmy, że jakaś stacja telewizyjna w głównym wydaniu programu informacyjnego poda, że np. Kwaśniewski nielegalnie dorobił się majątku. Oczywiście, ex-prezydent oburzy się i rozpocznie kontratak- wtedy jednak redaktorzy powiedzą, że to wszystko prima aprilis (niech będzie też trochę łaciny) i że p. Kwaśniewski wcale nie jest złodziejem. Przy okazji redaktorzy zrobią odpowiednie miny itd. I jak teraz pozwać taką telewizję? Przecież wyjdzie się na buca, chama i w ogóle, a jak buc i cham ma budować nową lewicę? Przecież ma ona i tak wystarczająco przechlapane. Z drugiej strony- puszczenie wszystkiego płazem może spowodować u tych obywateli, którzy nie słuchali sprostowania, niejakie wątpliwości- przecież powiedzieli, że złodziej, a nie ma żadnego procesu, nic... czyli pewnie złodziej i jeszcze podkupił dziennikarzy, żeby nie rozpowszechniali.

I tak właśnie można zniszczyć uczciwego człowieka. Bo chyba nikt nie wątpi, że p. Kwaśniewski żadnym złodziejem, pijakiem ani też chamem czy bucem nie jest?

 

Właśnie leci w telewizorni kolejny "Bond". Lubię Bonda, bo zawsze wygrywa. Zupełnie jak u nas opozycja w Trybunale Konstytucyjnym czy Komisja Europejska w Trybunale Sprawiedliwości. Oczywiście i Bond i opozycja i komisja wygrywają tylko i wyłącznie dzięki prezentowanemu przez siebie profesjonalizmowi a także genialnemu rozpoznaniu prowadzonej sprawy i przeciwnika.