Z racji tego, że siostrzenica wyjechała za nauką do Anglii, cała rodzina stara się jej pomóc w miarę możliwości. Mnie, oczywiście, przypomniała się stara rodzinna tradycja, czyli wekowanie przeróżnych mięs w słoikach. Kiedyś to było koniecznością - a i obecnie, jak się wydaje, alternatywą jest cała gromada chorób cywilizacyjnych albo bankructwo. Mam zamiar od czasu do czasu publikować te przepisy, które przez siostrzenicę zostały zaaprobowane.
W zamian liczę na to, że ci z Państwa, którzy też robią domowe konserwy w słoikach, podzielą się swoimi przepisami - czy to u mnie na blogu, czy u siebie: z tym, że też oczywiście proszę o przepisy sprawdzone - szkoda pieniędzy na produkty, słoiki, paczkę - no i czasu oraz nerwów szkoda!
Od razu zaznaczę, że do mięsa nadają się wyłącznie absolutnie nieuszkodzone słoiki i nakrętki: na domowy użytek biorę mało używane, ale na podróż do Angli kupuję nowe.
2 kg mięsa (łopatka, karkówka, schab - proporcje dowolne), 4słoiki 0,6 litra z nowymi przykrywkami, płaska łyżeczka suszonego czosnku, czubata łyżeczka mielonego pieprzu, łyżeczka majeranku (przyprawy wedle woli), czubata łyżka soli, pół łyżeczki cukru (opcjonalnie)
Mięso myjemy, osuszamy i kroimy w kostkę o boku ok.1 cm, układamy w dużej misce i posypujemy wszystkimi przyprawami, po czym bardzo dokładnie mieszamy (niektórzy zalecają użycie peklosoli i zostawienie mięsa na dzień-dwa do zamarynowania, co oczywiście można zrobić, ale nie widzę potrzeby). Mięso przekładamy do słoików, potrząsając, aby się zmieściło więcej, ale NIE UBIJAĆ!. (Mnie wyszły 4 słoiki). Do każdego słoika nalać wody - tyle, żeby pozostawić dwa palce od góry. Zakręcić mocno zakrętki, słoiki ustawić w dużym garnku na ściereczce - tak, żeby się z sobą nie stykały. Zalać wodą (znów na dwa palce od góry słoików, przykryć przykrywką i doprowadzić do wrzenia. Od tego momentu gotować przez godzinę.
Gotowanie powtórzyć po upływie dwóich dób (nie ma konieczności powtarzania gotowania w przypadku mięs gotowanych wcześniej).
Komentarze
Pokaż komentarze (10)