Pytania przeciętnego obywatela.

Ja przeciętny obywatel, a raczej przeciętna obywatelka tego kraju obserwuję od dłuższego czasu co dzieje się w RP i czym tak naprawdę zajmują się politycy wszelkiego rodzaju.

Moje wnioski:

Rządy od 1989r. sprawowały PZPR, potem prawica, później lewica i znowu dla odmiany podzielona prawica. Najważniejszym tematem od dłużego czasu jest czyja "racja jest mojsza" i co uda się jeszcze wyrwać od biednego obywatela. Wszyscy zajmują się tematami drugorzędnymi, bo one chociaż tak ważne, to jednak są drugorzędne. A co najgorsze nikt nie przedstawia żadnego realnego planu zmiany sytuacji gospodarczej i nie tylko, naszego kraju i zwykłego obywatela. A co interesuje zwykłego obywatela?

- Czy znajdzie lub nie straci pracy?

- Czy za otrzymaną pensję utrzyma chociażby sam siebie?

- Czy będzie go stać na zakup mieszkania i spłatę kredytu, gdyż wiadomo, że większość kupuje na kredyt?

- O ile znowu wzrosną podatki i opłaty lokalne?

- Czy dziecko po ukończeniu szkoły będzie faktycznie miało zasób wiedzy, czy też pozostanie tabula rasa pomimo świadectwa dojrzałości, dyplomu licencjatu, czy ukończenia studiów magisterskich i kiedy skończą się eksperymenty w edukacji?

- Czy po 40 latach pracy stać go będzie na emeryturze na zakup leków, opłaty, codzienne utrzymanie, wyjazd do sanatorium lub na wczasy?

- Czy powstaną polskie zakłady produkcyjne i inne dające pracę tym wszystkim, którzy na nią bezskutecznie czekają wysyłając niemal już na jakąkolwiek ofertę swoje CV?

- W jaki sposób zostanie zażegnany problem rozwiązywania umów o pracę i braku nawiązywania nowych z pracownikami powyżej 40 roku życia?

- Ile faktycznie wynosi zadłużenie RP i w jaki sposób ma być one spłacone?

- Dlaczego godzimy się na niekorzystne dla RP działania jak np. likwidacja cukrowni, pomimo, że bylibyśmy samowystarczalni w produkcji cukru i moglibyśmy go jeszcze eksportować?

- Dlaczego państwo nie promuje rodzimej działalności gospodarczej, ale za to staje wręcz na głowie, aby zdominowana została przez obcych przedsiębiorców?

- Jakie politycy posiadają realne plany rozwiązania problemu kolei poza sprzedażą obcemu przedsiębiorcy?

- Dokładne sprawozdanie na co zostały wydane pieniądze z prywatyzacji, skoro nie pokryły ani zadłużenia kraju, ani nie zostały przeznaczone na świadczenia emerytalno-rentowa dla tych, którzy już nie mogliby zaoszczędzić na indywidualnych kontach.

- Aktualny spis majątku narodowego.

Itd. itp.

Dwadzieścia lat zaciskania pasa przez przeciętnego obywatela po to chyba, aby pewnego dnia z głodu umarł, bo na pewno nie po to, aby teraz opływać w luksusach.

Kto ma zatem plan na godziwe życie dla obywateli naszej RP? Podobno i Salomon z próżnego nie naleje, zatem potrzeba nam Cudotwórcy, aby w końcu wyjść z tego zaklętego kręgu i nie znaleźć się na dnie. Potrzeba nam kogoś kogo priorytetem nie będą rozważania na temat związków homoseksualnych, antysemityźmie polegającym głównie na napisach na murach, czy przystankach i czy należy dać świadectwo dojrzałości komuś kto nie umie zliczyć do 3 i nie jest w stanie napisać wypracowania bez 3 błędów ortograficznych.

Mnie osobie bezpartyjnej jest obojętne kto imiennie będzie sprawował władzę. Ja chcę tylko, aby to był uczciwy, mądry człowiek - realista, ale i wizjoner. Człowiek, który widzi więcej niż członków swojej partii i czuje się w obowiązku obdzielić ich stanowiskami bez względu na ich wykształcenie i doświadczenie zawodowe w dziedzinie, którą mają się zająć. Człowiek, który naprawdę za cel postawi sobie dobro RP i zwykłego przeciętnego obywatela. Człowiek, który nie stanie i nie powie mi, żebym nie narzekała, bo zostały zniesione kartki na cukier i teraz mogę go sobie kupić w dowolnej ilości, a zapomina, że mnie już na ten cukier może być nie stać (od razu przypomniały mi się dawne komunistyczne Węgry - widać mamy teraz komunistyczną demokrację).

Czy w ogóle jest w tym naszym kraju taki KTOŚ?