Łamanie praw osób niepełnosprawnych na przykładzie Małgorzaty Jasińskiej

Sytuacja prześladowanej, niepełnosprawnej blogerki prowadzącej dwie wartościowe strony opisana tutaj:

http://poraycyprian.salon24.pl/691854,list-pani-malgorzaty

http://poraycyprian.salon24.pl/691635,egzekucja-na-pani-malgorzacie-trwa

 

W dniu 6 września 2012 r.
Prezydent Bronisław Komorowski złoży(ł) podpis na dokumencie ratyfikacyjnym Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Konwencja to akt prawny, który w sposób kompleksowy odnosi się do praw osób niepełnosprawnych. – Jego istotą jest zapewnienie pełnego i równego korzystania z praw i podstawowych wolności człowieka wszystkim osobom niepełnosprawnym na równi z innymi.

Ratyfikacja Konwencji spowoduje, że wymienione w niej zasady, takie jak poszanowanie godności, autonomii i odmienności osób niepełnosprawnych, niedyskryminacja, pełny udział w życiu społecznym, równość szans i dostępność uzyskiwana głównie dzięki uniwersalnemu projektowaniu, będą uwzględniane przy wytyczaniu kierunków polityki społecznej dotyczącej osób niepełnosprawnych i określaniu środków jej realizacji.

Istotnym pozytywnym skutkiem ratyfikacji Konwencji będzie doskonalenie i lepsze wdrażanie przepisów prawnych dotyczących osób niepełnosprawnych oraz utrwalenie w społecznej świadomości praw osób niepełnosprawnych. Zmiana postaw społecznych może zapewnić osobom niepełnosprawnym dostęp i obecność we wszystkich obszarach społecznego funkcjonowania, w tym zwłaszcza w życiu politycznym, rynku pracy, edukacji, kulturze, czy wypoczynku.
Wykonywanie Konwencji będzie powierzone ministerstwom i instytucjom, odpowiednio do ich kompetencji. Część zadań, w zakresie i formach określonych w ustawach, wykonywana będzie przez jednostki samorządu terytorialnego różnego szczebla, w ramach ich kompetencji i zadań.

Za koordynację wykonywania Konwencji odpowiadać będzie Minister Pracy i Polityki Społecznej, działający jako punkt kontaktowy, o którym mowa w art. 33 ust. 1 Konwencji.

Szczególnie warto zwrócić uwagę na art. 28 Konwencji j.n.

[…] Art. 28. Odpowiednie warunki życia i ochrona socjalna

. Państwa-Strony uznają prawa osób niepełnosprawnych i ich rodzin do adekwatnych warunków życia, w tym należytego pożywienia, odzieży, mieszkania i do stałej poprawy warunków życia oraz podejmą odpowiednie kroki, aby zagwarantować i promować egzekwowanie tych praw bez dyskryminacji z powodu niepełnosprawności.

2. Państwa-Strony uznają prawa osób niepełnosprawnych do ochrony socjalnej oraz korzystania z tego prawa bez dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność oraz podejmą odpowiednie kroki, aby zabezpieczyć i promować egzekwowanie tych praw, w tym kroki mające na celu:

(a) zagwarantowanie równego dostępu osób niepełnosprawnych do czystej wody oraz stosownych i dostępnych finansowo usług, urządzeń oraz innych form pomocy zaspokajających szczególne potrzeby osób niepełnosprawnych;

(b) zagwarantowanie osobom niepełnosprawnym, a w szczególności kobietom i dziewczętom niepełnosprawnym oraz osobom starszym dostępu do programów ochrony socjalnej i programów, których celem jest ograniczanie ubóstwa;

(c) zagwarantowanie osobom niepełnosprawnym i ich rodzinom żyjącym w warunkach ubóstwa dostępu do pomocy rządowej obejmującej koszty ponoszone w związku z niepełnosprawnością, w tym do stosownych szkoleń, poradnictwa, pomocy finansowej oraz opieki zastępczej;

(d) zagwarantowanie osobom niepełnosprawnym dostępu do programów mieszkalnictwa publicznego;

(e) zagwarantowanie osobom niepełnosprawnym dostępu do świadczeń i programów emerytalnych.
———————————————————
Komentarz

Odpowiednie warunki życia i ochrona socjalna. – Jednym z podstawowym praw człowieka w ramach podstawowych wolności ekonomicznych, socjalnych i kulturalnych jest prawo do ochrony socjalnej
Art. 28 Konwencji zapewnia osobom niepełnosprawnym właśnie to prawa.
Zgodnie z komentowanym przepisem państwa, które podpisały i ratyfikowały Konwencję, uznają prawa osób niepełnosprawnych i ich rodzin do godnych warunków życia, a w szczególności osoby te mają prawo do zagwarantowania najbardziej potrzebnych z punktu widzenia funkcjonowania osoby warunków życia, np. wyżywienie, mieszkanie, ubrania.
Osobom niepełnosprawnym, tak samo jak wszystkim, należy zagwarantować równy, pod względem finansowym, dostęp do różnego rodzaju usług, urządzeń oraz innych form pomocy dostosowanej do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Ponadto osoby niepełnosprawne i ich rodziny mają prawo do stałej poprawy warunków życia.

Jednocześnie państwa zobowiązały się do zagwarantowania i ochrony tych praw w stosunku do wszystkich osób. Z powodu niepełnosprawności nie wolno dyskryminować w tym zakresie.
Państwa zobowiązały się zagwarantować osobom niepełnosprawnym, a w szczególności niepełnosprawnym kobietom i dziewczętom oraz osobom starszym, równy dostęp do programów ochrony socjalnej oraz programów ograniczających ubóstwo.

Ponadto, w przypadku osób niepełnosprawnych i ich rodzin żyjących w warunkach ubóstwa, należy im zagwarantować dostęp do pomocy rządowej, której celem jest ograniczanie ubóstwa.
Pomoc rządowa ma na celu zmniejszanie kosztów związanych z niepełnosprawnością, w szczególności dla osób niepełnosprawnych żyjących w ubóstwie. Przede wszystkim należy zagwarantować dostęp do szkoleń, poradnictwa, pomocy finansowej oraz opieki zastępczej.
Bardzo istotnym problemem dotyczącym wszystkich obywateli jest problem polityki mieszkaniowej.
Państwa zobowiązały się zagwarantować osobom niepełnosprawnym dostęp do programów mieszkalnictwa publicznego.

 

Wszystkie te prawa są, jeśli chodzi o Małgorzatę Jasiń ską, z premedytacją łamane.