tako rzeczę
oczy w oczy a widać sklepienie
pleców, odwróconą głowę
zimną wypełnia powietrze
potężne – porywa
trzęsie ziemią przez ocean niebo
pędzi maraton gigantów, cóż
kiedy wieczność nie istnieje
patrzy na mnie marmur
nieruchomy hermes
przedmiot liryczny // który nie byłeś wcale nadzwyczajny / człowieku z wierszy / wieszany na drewnianym kołku / stawiany w kącie, leżysz na dnie szafy / i czekasz na to nie-wiadomo-co, a czasem / przyjdzie nocą mysz, pogłaszcze wąsem / coś-nie-coś ponadgryza los kukiełki / i tak codziennie i za każdym razem / tak ktoś ci coś ci zrobi z tobą / - dyżurny homo sapiens, rekwizyt - uczestnik // zaprawdę, zaprawdę ci powiem / jesteś poezji / nadzwyczajnie potrzebny
Nowości od blogera
Inne tematy w dziale Społeczeństwo
