12 etapów niszczenia instytucji publicznej

https://x.com/ADybczynsk9367/status/2046527886740402293

Autor: Andrzej Dybczyński (menadżer B+R,
dyrektor Polskiego Ośrodka Rozwoju Technologii 2018-2023,
Prezes Sieci Badawczej Łukasiewicz 2023-2024)

Poniżej 12 Etapów niszczenia instytucji publicznej – elementarz funkcjonowania państwa polskiego.
Wedle mojej oceny – opartej na informacjach z wewnątrz @Lukasiewicz_pl
– największa organizacja naukowa w Polsce właśnie wkracza w Etap 10, ale mechanizm jest uniwersalny.
Polecam dzisiejszą poranną rozmowę w Radio Wnet.

1. Nowe kierownictwo.
Powołać marionetkowego szefa, o możliwie niskich kompetencjach, całkowicie zależnego od polityków. Szczególnie ceniony będzie kandydat z wysokim kredytem hipotecznym. Wykona każde polecenie i przejmie za nie osobistą odpowiedzialność. Osoby rzeczywiście ważne chronić i powoływać na stanowiska nie wyższe niż zastępcy.

2. Narracja.
Narzucić dyskurs o instytucji w kategoriach dobro (my, teraz) – zło (oni, wcześniej).
Przydatny będzie manichejski radykalizm – widzowie to uwielbiają.

3. Uwiarygodnienie.

Przeprowadzić sterowane pseudokontrole i audyty.
Uzyskać potwierdzenie, że poprzednicy to pijacy i złodzieje
– „bo przecież każdy pijak to złodziej”. ????

4. Rozliczenia.
Wygenerować maksymalną liczbę zawiadomień do prokuratury na poprzedników.
Nie skupiać się na wiarygodności zawiadomień – celować w ich dużą liczbę
i szokowanie społeczeństwa skalą nieprawidłowości.

5. Media.
Wynająć agencję PR, która będzie nagłaśniać rzekome przestępstwa i nieprawidłowości poprzedników,
w celu stworzenia parasola medialnego dla Etapu 6 i 7.
Dodatkowy uzysk – promocja zaprzyjaźnionych polityków.

6. Bezpieczeństwo.
Wyrzucić z instytucji osoby zdolne do formułowania i przedstawiania własnych poglądów.
Szczególnie niebezpieczni są specjaliści lojalni wobec instytucji jako takiej,
a nie wobec jej kierownictwa – tych namierzać i eliminować w pierwszej kolejności.
Ignorować awantury w mediach – trzeba zacisnąć zęby i to przejść.

7. Nepotyzm.

Zatrudniać w instytucji maksymalną liczbę znajomych i protegowanych polityków,
jeśli to możliwe – pozbawionych kompetencji i otrzymujących zbyt wysokie wynagrodzenie.
Zapewnią ochronę o charakterze bezpośrednim (bronią swojego miejsca pracy)
i pośrednim (dają przełożenie na polityków). Najlepszym celem są członkowie rodzin
nieformalni partnerzy polityków, w drugiej kolejności – członkowie ich sztabów.

8. Utopia.

Sformułować nierealistyczną, ale atrakcyjną Strategię rozwoju. Nagłośnić jej przyjęcie
jako zasadniczą zmianę w stosunku do poprzedników, a następnie głęboko ukryć,
by nikt nie mógł weryfikować jej realizacji.

9. Fasada.

Dzięki współpracy z agencjami PR (patrz Etap 5) oraz kontaktom politycznym (patrz Etap 7)
organizować maksymalną liczbę bezwartościowych uroczystości podpisania listów intencyjnych
i ramowych umów o współpracy, z których nic nie wynika, ale tworzą wrażenie dynamicznego rozwoju.

10. Kłamstwo.

Ukrywać pierwsze efekty dewastacji (odpływ wartościowych pracowników, spadek przychodów,
marnowanie środków, przerwanie ciągłości przedsięwzięć itd.). Kluczowe narzędzia Etapu 10
– manipulacja danymi, odmowa dostępu do informacji publicznej. Krytycznie ważne
– chronić przed ujawnieniem przygotowany przez siebie dokument Strategii
– na tym etapie jego ujawnienie może obnażyć fikcję (cele Strategii)
oraz hipokryzję (diagnoza – oskarżenia wobec poprzedników).

11. Ewakuacja.
Znaleźć nową instytucję, która stanie się kolejnym żywicielem dla kierownictwa
i wąskiej grupy najbliższych współpracowników. Dzięki atutom uzyskanym na Etapie 7
przenieść do tej instytucji kluczowych członków koterii.

12. Recycling.
Przejść do realizacji Etapu 1.

Powtarzać do czasu kolejnych rozbiorów Polski.

***** ***. Przecież wszyscy robią tak samo.

PS. https://x.com/ADybczynsk9367/status/2046129128974291318

Prezes Cichocki naprawia patologię po PiS.

W Łodzi komercjalizację powierzono policjantowi związanemu z PO.
We Wrocławiu złodziejowi paliwa związanemu z Lewicą.
W Radomiu dyrektorowi muzeum z PSL.

Wyrzucony z Łukasiewicza dyrektor ILOT buduje fabrykę dronów w Abu Zabi.
Wyrzucona dyrektor PORT z Wrocławia wymyśla nowe materiały w Dreźnie.
Wyrzucona dyrektor KIT z Krakowa opracowuje nowe metody diagnostyczne w Czechach.

Czego nie rozumiecie?