Gdzie żeś mój Salonie?

Gdzie żeś mój Salonie?

Nasze wspomnienia, kochanie pisania..

Eh, wszystkie dobre teksty i wersetów rozkosze..

Pieszczoty te pamięć przypomina, oto się odsłania

A teraz cisza DOMU, wieczorów uroki najmilsze,

A nasze wspomnienia, kochanie pisania?

Wieczory rozjaśnione myśli tlących żarem

I wieczory w różowych dymach na ekranie..

Gdzie żeś Salonie z atmosfery wielkim czarem?

Gdzie słowa, które nie giną, a mówiliśmy sobie

W wieczory rozjaśnione myśli tlących żarem?

Jakże piękne były słowa w te wspólne wieczory..

Dżungla idei głębokich i wielu serc mocnej siły

Chyliliśmy się ku sobie, wielbieni z wielbionych,

Wdychaliśmy zapach krwi, co twarze nasze paliła.

I gdzie są piękne słowa w te wspólne wieczory?

Moc gęstniała powoli niby Mordoru ściana ciemna

I me oczy źrenic Jej w złudnej czerni ekranu szukały,

I wszedłem w luster rój, gdzie czara trucizn pełna,

I szczere wersy w dłoniach Jej zachłannych zostały.

A moc, co gęstniała powoli niby Mordoru ściana ciemna?..

Kocham Sztukę i szczęśliwe chwile znowu wskrzeszę.

Przeszłość zastała w Twych dłoniach zamkniętym działem,

Także realną radość równą bolesnej uciesze,

Jaką Ty mnie i ja Tobie nasyciłem ciałem..

Kocham Sztukę, lecz czy te szczęśliwe chwile znowu wskrzeszę?

I te szepty, pocałunki i przysięgi natchnione..

W przepaści Chaosu, gdzie króluje Nikt, niech zostaną,

Inne wznoszą się na niebo myśli odmłodzone,

Obmyte w głębi zórz, zbryzgane kolorów pianą

Nowe szepty, pocałunki i przysięgi natchnione..

StanKubik&RobertzJamajki