Życzenia

Gościu Serdeczny, który tu wszedłeś, usiądź na chwilę i bez lęku sięgnij po opłatek. Podziel się nim ze sobą w moim imieniu.
Każde napisane tutaj słowo, to skrawek, to płatek -kruszynka mojej wrażliwości na obraz tego świata, który od dwóch tysięcy lat zbawiany, wciąż zbawienia potrzebuje i oby go tylko nadal pragnął.
Nie jest ważne, czy kiedyś z dziewiczego łona wyszedł na świat fizycznie skrwawiony ten, którego krew później karmić nas będzie nadzieją, że lepsi być możemy, że lepsi jesteśmy. Nieważne, czy słowa świadków są prawdą, czy zmyśleniem i czy w cienkiej konsystencji mąki i wody jest coś więcej niż mąka i woda.
Mój agnostyczny język i ateistyczne podniebienie innego smaku nie wyczuwa, ale mój niewydolny umysł, uniesiony podniosłą chwilą, gdy szczerość słów przekracza moc ich znaczenia, zmusza mnie, bym w pokorze przyklęknął przed Mistyczną Tajemnicą chwili, gdy niepodważalnie rodzi się Nadzieja.
I czy chcę, czy nie chcę, czuję się zbawiony przez bezsilne dziecko.

I ty Gościu Serdeczny także bądź.