O niszczeniu autorytetu.

Niedługo wyjdzie książka o działalności Lecha Wałęsy autorstwa Piotra Gontarczyka i Sławomira Cenckiewicza. Tylko nie chodzi tutaj o działalność opozycyjną, lecz agenturalną. Wywołało to wielką burzę w mediach – polska inteligencja napisała list w obronie byłego prezydenta RP (m.in. Adam Michnik, Andrzej Wajda, Władysław Bartoszewski, Tadeusz Mazowiecki i Wisława Szymborska), a środowisko prawicy wystosowało kontrlist w obronie badań naukowych. Zarzucanie przez nich, że pierwsza grupa jest za zamykaniem ust historykom uważam za bezzasadne. Chodzi o to, żeby nie niszczyć polskich autorytetów znanych w świecie.
Lech Wałęsa to laureat Pokojowej Nagrody Nobla i symbol Solidarności. Człowiek, dzięki któremu (oczywiście nie chcę umniejszać innym działaczom opozycji demokratycznej) upadł komunizm. Jest to pierwszy prezydent wybrany w wolnych wyborach w III Rzeczpospolitej. A dzisiaj, ludzie IPN, którzy opierają się jedynie na aktach Służby Bezpieczeństwa, nie konfrontując ich z innymi źródłami - próbują go zniszczyć. List tej pierwszej grupy został wystosowany w obronie niesprawiedliwego osądzania.
Patrząc na wcześniejsze publikacje pana Gontarczyka, widać jak są one nieprofesjonalne i jak nieobiektywne. Dlatego z góry można założyć, że będzie też tak z tą o Wałęsie.
Instytut Pamięci Narodowej coraz częściej służy polskiej prawicy w walce politycznej, a więc stawiam bardzo ważne pytanie - czemu lojalka Jarosława Kaczyńskiego jest sfałszowana, a dokumenty o Lechu Wałęsie nie?
Zakładając, czysto teoretycznie, że Lech Wałęsa był agentem i współpracował z SB, to i tak nie umiejszy to jego dokonań tak, jak chcieliby tego autorzy książki.