(Niespełniony?) Sen o potędze.

W czwartek odbędzie się w Irlandii referendum w sprawie przyjęcia Traktatu Lizbońskiego. Zaskakujący jest sondaż dziennika „Irish Times”, bo okazuję się, że większość Irlandczyków mówi „nie” reformacji Unii Europejskiej. To już nie pierwszy raz, gdy Irlandia wyłamuje się reszcie Europy. W 2001 roku przepadł tam w wyborach Traktat Nicejski, który gwarantował sprawne działanie po przyjęciu 10 państw członkowskich (w tym Polski). Na szczęście, rok później, TN został przepchnięty w kolejnym referendum i wszystko skończyło się dobrze. Tylko czy wszystko dobrze się zakończy i tym razem? Co się stanie, gdy Traktat z Lizbony nie zostanie przyjęty?
Należy przypomnieć w tym momencie kryzys w Unii, jaki powstał po odrzuceniu w maju i czerwcu traktatu konstytucyjnego (podobnego do Traktatu Lizbońskiego) przez Francuzów i Holendrów. W marcu została ogłoszona deklaracja berlińska, która zobowiązała UE do opracowania, i przyjęcia do czasu wyborów do europarlamentu w 2009 roku, nowego wariantu traktatu konstytucyjnego.
Przedstawiając traktat reformujący w telegraficznym skrócie – usprawnienie działania Wspólnoty Europejskiej i stworzenie stanowisk prezydenta i szefa dyplomacji UE. Przyjęcie Traktatu Lizbońskiego to duży krok w połączeniu wszystkich krajów w federalne państwo. I to jest przyczyna buntów wszelkiej maści eurosceptyków, zarówno w Irlandii, jak i w innych państwach. Populistyczne obawy przed utratą niepodległości są silne w zielonym kraju, gdzie scenę polityczną zajmują partie chadeckie i eurosceptyczne, które przeprowadzają kampanię głosowania na „nie”. Premier Irlandii w swoim przekonywaniu, co do głosowania na „tak”, jest za mało skuteczny.
Władze Unii Europejskiej zapowiedziały, że nie przyjęcie traktatu reformującego spowoduje kryzys, ponieważ nie ma planu awaryjnego. Wypada też przypomnieć Irlandczykom, że gdyby nie wsparcie i dotacje UE, ich kraj nie rozwinąłby się w tak szybkim tempie.