Czy SLD stanie się lewicą?

Po różnych zapowiedziach, jakoby Sojusz miał zagłosować za przekształceniem ZOZ-ów w spółki prawa handlowego (głoszonych przez Wojciecha Olejniczaka), partia podjęła decyzję. Słuszną z lewicowego punktu widzenia. Mimo sympatii lub antypatii do Grzegorza Napieralskiego nie ma dzisiaj nikogo, kto mógłby zaprzeczyć, że Sojusz Lewicy Demokratycznej posiadł wyrazistego lidera, który stawia program swojej partii ponad to, jaka decyzja będzie bardziej strawna dla opinii publicznej.

„SLD do spółki z PiS”, to tytuł tekstu z wczorajszej „Gazety Wyborczej”, która widocznie zapomniała o czymś, co nazywane jest programem politycznym. Ludzie z „Gazety” pewnie też nie wiedzą, że ktoś może mieć inne poglądy, niż te jedynie słuszne – neoliberalne.

Zarzuty wobec Napieralskiego, że tworzy przystawkę PiSu z SLD, padły po raz pierwszy, gdy Sojusz wspólnie z partią Kaczyńskiego odrzucił ustawę medialną. Wtedy rzeczywiście całe to spotkanie Napieralskiego z prezydentem wyglądało źle, jednak po fali krytyki z różnych stron SLD (a przynajmniej „frakcja Napieralskiego”) czegoś się nauczyła. Mianowicie tego, że w ostatecznym rozrachunku liczy się realizowanie swojego programu, że to jest nadrzędny cel partii politycznej, a nie to, jaka inna partia zagłosowała tak samo. SLD po spóźnieniu się z działaniem w sprawie kryzysu kapitalizmu wraca do lewicowej polityki, bo miejsce lewicowców jest przy związkach zawodowych i ludzi pracy.

Czy SLD stanie się lewicą z prawdziwego zdarzenia? Czy Grzegorz Napieralski ma wizję lewicowej polityki SLD? Czy Sojusz jest zdolny do tego? Odpowiedzi na te pytania nie ma, przynajmniej na razie. Wiadomo tylko, że przed tą partią długa droga.