Argentyna nacjonalizuje

Reforma funduszy emerytalnych zaproponowana przez prezydent Argentyny Cristinę Fernandez de Kirchner została przegłosowana przez Senat. Oznacza to, że państwo przejmuje 24 miliardy dolarów, które zgromadzone były w prywatnych funduszach emerytalnych. Zmiany uchronią przyszłych emerytów przed głodowymi emeryturami w przyszłości, co spowodowałby zapewne światowy kryzys finansowy.

System prywatnych funduszy emerytalnych w Argentynie był - a w Polsce wciąż jest - oparty na neoliberalnym modelu chilijskim. Był on wprowadzony w tymże kraju przez Jose Pineire za czasów panowania Augusto Pinocheta. Model ten został w szybkim czasie podchwycony przez inne neoliberalne rządy, między innymi przez ówczesnego prezydenta Argentyny - Carlosa Menema. Dzisiaj skutki tego – jak określił to Milton Friedman - „chilijskiego cudu” są opłakane. 55% ludzi, którzy uiszczają składki na jeden z pięciu funduszów emerytalnych, nie będą mieli nawet emerytury minimalnej, ponieważ nie osiągają wymaganego terminu 240 miesięcy płacenia tychże składek. Według tamtejszego Ministerstwa Pracy Chilijczycy zmieniają pracę co 5 miesięcy, więc przerwy w wykonywaniu zawodu spowodują, że mało kto osiągnie ten wymagany poziom. Według statystyk tylko 20 procent ogółu będzie miało emerytury większe, niż minimalne.

Wprowadzanie modelu prywatnych funduszy emerytalnych w Polsce przez premiera Jerzego Buzka i (niby socjalny) AWS było właśnie wzorowane na Chile i Argentynie, chociaż w tym drugim państwie można było wybrać między ubezpieczycielem prywatnym, a państwowym. Obiecywano nam niesamowicie wysokie emerytury i radosną starość, lecz w praktyce emerytury w Polsce są zależne od spekulacji papierami wartościowymi, a kryzys finansowy, który rozlał się już na zachodnią Europę, dotrze za kilka lat do nas. Spowoduje to, że Polacy nie będą mogli opłacić nawet swojego mieszkania i leków, nie mówiąc nic o obietnicach miodem i mlekiem płynącej emerytury.