La Passionaria PO

           Wczoraj w sejmie miał miejsce znamienny przypadek; oto zafascynowany własną (pokrętną) elokwencją Tusk zapędził się aż tak, że pozwolił sobie na obrazę w stosunku do przewodniczącego "Solidarności" Piotra Dudy. Nad wyraz czujna "marszałkini" - Kopacz bezprecedensowo zarządziła natychmiast przerwę w obradach; najbardziej zdziwiony był sam prelegent. Niejednokrotnie ta La Passionaria PO pokazywała sie jako bardziej pryncypialna od szefa - np. wówczas, gdy trzeba było przywołać do porządku Schetynę, który zdaje się czyhać na potknięcie się Tuska, by piec swoja pieczeń. Czy mamy teraz sytuację całkowitego odsłonięcia się, kto rzeczywiście trzyma pociąga za sznurki w PO, czy to tylko taka okazjonalna asekuracja lidera. 

          Ciekawe, co odbyło sie na zapleczu, czy Kopacz tłumaczyła sie z tej swojej decyzji, czy bezceremonialnie zanurzyła głowę Tuska w kuble zimnej wody. Jak by nie było - w efekcie Tusk szefa ZZ przeprosił; tyle tylko, że później Duda pokazał swoją klasę - bez użycia jakiejkolwiek inwektywy udowodnił niezbicie że użyte słowo "pętak" pasuje wyłącznie do jego autora, nie zaś do adresata.

          Tak, przy okazji - warto zauważyć, że człowiek skupiający w swoim reku największą realną władzę w Polsce - ma zasadnicze braki w kindersztubie. Najwyraźniej obce mu są kulturowe standardy w zachowaniu i zwracaniu sie do ludzi; np. prawie zawsze do audytorium zwraca sie w II osobie per "wy". Dziwne, że specjaliści od PR, z którymi spędza większość swojego czasu - nie zwrócili mu na to uwagi. Może zresztą zwracali, ale tego typu braki są nie do wykorzenienia. O knajackich wyrażeniach typu "biorę to na swoją klatę" - nie wspomnę, gdyż może to jest naukowo wywiedziony sposób na pozyskiwanie sobie MWzWM - czyli blokersów z przedmieścia.