zawsze w boju, pełne wiary i niezłomne w czasie wojny i pokoju - jeśli takowy kiedykolwiek dla nas nastanie.
Dzisiaj w kole rycerskim podniósł się larum - i ja przeca rogiem na trwogę zagrałem i inni wodzowi słów gorzkich nie oszczędzili.
Ale tacy już jesteśmy - co w sercu to na języku. Ale kiedy trzeba..., kiedy Ojczyzna woła ratunku, będziem prać i przy sztandarze wiernie trwać, na trwogi nasze duszne się nie oglądając.
Boć mimo swar i pogwarek zawszeć dowodzi nam hetman Jarek;) Przez te lata nie raz, nie dwa wicher poszedł po obozie. Gdy śp. Prezydent wyrąbywał swoje zwycięstwo trza było elektorat oborowego Andrzeja Lepierdem potocznie zwanego, brać, bo siła wrogów do Pałacu przystępu broniła.
I czy tak wielkimi straty okupione zwycięstwo zawód nam przyniosło? Nie! zaprawdę nie! powiadam i podtrzymuję. Śp. Prezydent nie zawiódł nas, Ojczyznę miłą chronił, sobie i jej dzieciom chwałę przyniósł!
A potem…, czy hetman brał rządy dla rządzenia samego? Wziął, biorąc ciężar na siebie i na nas, często nie do zniesienia, ciężar czarciego nasienia. Te Giertychy, te Leppery. Ale czy zawiódł? Nie! - warte były tej ceny owe miesięcy walki pełne. Warte były, boć WSI zniesione, CBA zbudowane i utrwalone, podatki obniżone - w tem roku więcej w naszych kiesach zostało.
Hetman zawsze robi coś po coś, nie dla siebie i samego robienia.
Ale nie zrobi nic bez nas, bez naszych szabel, naszego uniesienia, naszych głów zaplonych, sejmikujących, ale ukochania miłej Ojczyzny i narodu pełnych.
Gdy On przy Polsce, my będziem przy Nim stać i nie zawiedziem.
Komentarze
Pokaż komentarze