Życie...

Ciepłe drżenie promieni zbudziło mnie wczesnym rankiem. Tańczyły po mojej skórze wywołując lekkie dreszcze. Leżałam chwilę z zamkniętymi oczami, napawając się ich ciepłem igrającym z moją skórą. Mój delikatny, spokojny oddech wciągnął z powietrzem przyjemny zapach nowego dnia.
Gałązka bzu za oknem, zastukała w szybę na dzień dobry. Wsadziła kilka swych kwiatów do pokoju przez małą szparkę... Ich zapach otworzył mi oczy na świat. Uchyliłam zaspane powieki i spojrzałam na okno, na ten cudny bez.
Iskierka uśmiechu zapłonęła w mych rozespanych oczach lekką zielenią... Uśmiechnęłam się do słońca, które patrzyło na mnie rumianą jeszcze twarzą.
Świergot ptaków słał swą pieśń pochwalną ku życiu... w melodiach wesołych. Słuch mój rejestrował tylko na chwilę coraz to nowe nuty pełne miłości. Lekki wiaterek wdarł się do mego pokoju by całkowicie już mnie rozbudzić... Przytulił mnie swym przyjemnym chłodem i pogłaskał po rozrzuconych na poduszce włosach.
Przymknęłam lekko oczy by otworzyć je po chwili z radością tętniącą życiem w mych żyłach... w mym sercu. Wstałam powoli z ciepłego łóżka i przeciągnęłam się lekko, cichym ziewnięciem witając dzień.
Wyjrzałam przez okno... popatrzyłam na ciche jeszcze ulice... na zamknięte okna w domu na przeciwko... Jakiś mały, czarny kotek z białą łatką na lewej łapce przebiegł przez ulicę i popatrzył w moje okno. Uśmiechał się. Cichym, ledwo słyszalnym miauknięciem powitał dzień... powitał słońce...
Uśmiechnęłam się do niego. Życie jest takie piękne...

© 2006 Susełek