DWA KOLORY i ONI

DWA KOLORY
Wetknęłam flagę skrzynkę z kwiatami.
Wiatr zginał brzózki i łopotała biało-czerwona.
Biała 
– konwalie wianka do pierwszej komunii,
– kości przodków w ziemi na Wołyniu.
Czerwona
– krew na krakowskim Rynku,
– serca kibiców na stadionie.

Kiedy później przez szybę spojrzałam – 
nie było już jej. Kto kolory skradł?
Dokąd frunie czerwień maków Monte Casino? 
Gdzie biel – niewinność dziecka,
co w dorosłym umiera.

Przez balustradę się przechylam, 
sąsiada pytam – nikt nie widział.
Dziś święto, dopiero ranek,
może załopocze dumnie na czyimś balkonie.
Biało – czerwona
– jak białe bandaże z krwią o Niepodległą,
– jak łuna rac i flag w Marszu 11 Listopada
na moście Poniatowskiego.

==============================================

W GOTOWOŚCI 
Zapatrzeni w jedną stronę,
aniołowie dni i nocy,
chłopaki z wojska, ze straży granicznej,
ochotnicy – serca w mundurach na warcie.
Stróżujecie nad snem swych dzieci.
Nielękliwi na prowokacje,
gdy agresor chce w jasyr wziąć niepodległość. 
Stójcie na straży granic –
od wieków przekazywaną świętość.

Zapatrzeni w jedną stronę okiem sokołów,
z czujnością orłów, wierni, w szyku jak klucz żurawi –
więc zielony ludzik się nie prześliźnie. 
Odporni na wroga zaczepki. 
Co tam – te ich strachy na Lachy – 
gdy wy na warcie stoicie. 

Patrzycie na wędrownych niby za chlebem,
których nęci zielona granica –
a między nimi Lewiatan i Hydra. 
Są wyposażeni w nożyce do cięcia polskiego ogrodzenia.
Mają kurtki z górnej półki, za tyle, co trzy moje emerytury.
Więc to taki jest przerzut biednych? 
Może to potomkowie tych,
którzy nie tylko guziki zakopali w katyńskich grobach?
Dla was chłopcy z polskiej husarii.
odporni na prowokację, gdy wrócicie,
babcie upieką wam placek ze śliwkami.
Przetrwa pokój, gdy my murem za polskim mundurem.

9-10.11.2020