Nosił wilk razy kilka czyli koniczyna w ustach min. Sawickiego

 Uwaga! kamera na bohatera. Nie jest to jednak kolejny pudrowany wywiad wystawiającego się do kamery sejmowego watażki, ani posiedzenie polityczne w wiodącej stacji telewizyjnej. Tym razem mowa jest o tym, o czym wszyscy mówią i wiedzą podobno od dawna. Rozżalony "spadochroniarz" żali się koledze i wylewa brudy mówiąc o innych kolesiach spadochroniarzach, lecz cały ten desant aż prosi się o "wzięcie do niewoli". Słyszymy więc o nepotyzmie, korupcji, układach, protekcji, żonglerce stanowiskami, powiązaniach, przyjaźniach wykutych obietnicami, przyrzeczeniami etc., etc., a to wszystko na pohybel państwu. Bez owijania w bawełnę, a jak! Nie będę tu "znęcał" się nad domniemanymi krętaczami i oszustami, łapówkarzami, zdrajcami i zwykymi przestępcami. Ręka rękę myje i pewnie kąpiel w pomyjach nie byłaby w stanie splamić tzw. dobrego imienia owych podejrzanych indywiduów. Skupię się zatem na aspekcie psychologiczno-społecznym. Jak to jest bowiem możliwe, że człowiek (mniejsza o nazwiska, każdy znajdzie tu własnych "kandydatów" na złodziei politycznych) może z taką łatwością robić wszystko to, co noblista henryk Sienkiewicz nazywał w swej prozie prywatą, zdradą, zaprzedajstwem, złodziejstwem, hańbą? Zastanawiający jest niski poziom moralny tych, którzy w świetle kamer mają na ustach słowa tradycji i honoru, "Rotę" i "Bogurodzicę". Wilcze głowy znakomicie odnalazły równowagę między maską niewinności prezentowaną na użytek publiczny, a wizerunkiem hieny i łasicy, który znakomicie kształtuje ich kręgosłup niby moralny w prywatnych i towarzyskich kontaktach. Przenoszenie patologii i własnych słabości do świata polityki kończy się zwykle, przynajmniej w polskich warunkach, szczęściem, bogactwem i splendorem dla owych upośledzonych moralnie osób sprawujących taką czy inną władzę, a nieszczęściem dla państwa jako całości. Najdoskonalsze procedury nie obronią się same. Dobra wola choćby kilku ministrów (o ile taka istnieje) nie doprowadzi do właściwych rezultatów gospodarczych i polityczno-społecznych, jeśli z drugiej strony szerzyć się będzie taka czy inna patologia wewnątrz tej samej struktury, na tym samym szczeblu. Najpiękniejsza willa stanie się po pewnym czasie ruiną, jeśli część jej mieszkańców nie będzie przestrzegać zasad czystości i porządku. Choćby koś pracował za czterech to nie nadąży ze sprzątaniem bałaganu, jaki zapanuje w wyniku nieróbstwa pozozstałych domowników. Tak też dzieje się w niezależnym księstwie tysiąca i jednej koniczyny. Z tym, że dawny, znany z PRL sojusz robotniczo-chłopski trwa w najlepsze w nowych warunkach i w nowym kształcie. Tym razem na zasadzie sojuszu na rynku pracy, ruletki stanowisk, mianowań, nominacji i tysięcy szeptanych decyzji z kapelusza, na poziomie gminy, powiatu i miasta a także województwa. W jednym z miast wojewódzkich upadł kontrakt unijny na sumę ponad pół mld euro, który miał zapewnić remont i perspektywiczną modernizację oraz rozbudowę sieci wodociągowo-kanalizacyjnej oraz zapewnić odpowiednią czystość dostępu do źródeł wody pitnej na kolejne dziesięciolecia (projekt na miarę problemów XXI wieku). Jednak prezydent miasta zmuszony został wysłać pismo z rezygnacją z dofinansowania projektu przez EU w wysokości 85%, bowiem podobno urzędnicy powiatowi niższego szczebla (gminy współpracującej z miastem w projekcie) nie byli w stanie dostarczyć na czas wymaganych dokumentów. To jaskrawy przykład niekompetencji, z którą walczyc trzeba zapewne w całym kraju. Niestety, kiedy wilki już wyszły na żer, nie będzie łatwo je od koryta odgonić. Jednak w sytuacji skrajnej dopuszczalny jest kontrolowany odstrzał drapieżników, jesli zagrażają one podstawowym interesom większości. Zwiędnie też pewnie i koniczyna, ale zanim to nastąpi ja będę już emerytem w wieku 67 lat.