2 obserwujących
44 notki
33k odsłony
  103   0

Teoria Niebocentryzmu Zewnętrznego.


    14.05.2022
           
                                                                   Teoria Niebocentryzmu  Zewnętrznego.


 

                                                                                         Spis treści.

      1. Wstęp.
      2. Teoria Niebocentryzmu Zewnętrznego.
      3. Grawitacja w Niebocentryźmie Zewnętrznym.
      4. Wnioski
                                                                                     1.Wstęp.

     Po opublikowaniu opracowania „Znaki zodiaku i obroty Ziemi unicestwiają Heliocentryzm i antycypują Niebocentryzm” rozpocząłem pracę nad rozwikłaniem problematycznych zagadnień w Teorii Niebocentrycznej.
Pomimo włożonego ogromnego wysiłku i poświęconego czasu, efekty okazałe się mizerne.
Rozwikłanie jednego problemu skutkowało pojawieniem się kolejnych.
Doszedłem do przekonania, iż w prawdziwej teorii liczba spornych zagadnień powinna się w naturalny sposób redukować.
     Refleksja ta skłoniła mnie do zastanowienia się nad istotą centryzmu jako takiego.
Głównym jego czynnikiem jest przecież  zasada, iż Niebo jest centrum wszystkiego co go otacza.
W Geocentryzmie, Ziemia stanowiła centrum całego Kosmosu.
Dokoła niej obracał się cała przestrzeń wraz z wypełniającymi ją ciałami niebieskimi.
     Mikołaj Kopernik uczynił Słońce centrum układu słonecznego.
Wokół niego krążyła nasza planeta jak i wszystkie pozostałe.
Cały Kosmos pozostał nieruchomy względem Ziemi.
     W Niebocentryźmie, Pałac Boga, czyli Niebo zostało usytuowane w centrum pustej wewnątrz Ziemi.
Kosmos jest wyświetlany z Pałacu Stwórcy na szkło nieba, które wznosi się około 100 km nad jej powierzchnią.
Pałac obraca się wokół własnej osi wykonując jeden obrót na dobę.
Dzięki temu na nieruchomej Ziemi powstaje wrażenie obracającego się Wszechświata.
Ludzie zamieszkują wewnętrzną powierzchnię kuli, której promień wynosi 6371 km.
Na zewnętrznej stronie przebywają istoty demoniczne.
Piekło i Czyściec są umieszczone w skorupie ziemskiej, której grubość wynosi około 1000 km.
Na zewnątrz  prowadza dwa otwory umieszczone na biegunach planety.
Słonce i Księżyc, nie są ciałami astronomicznymi stworzonymi przez Pana Boga, lecz obiektami zbudowanymi przez upadłych aniołów.
Celem tego było zniszczenie życia biologicznego na nowo stworzonej planecie.
Można się z tym zapoznać w opracowaniu ,, Księga Rodzaju potwierdza Niebocentryzm”
Kiedy Ziemia i niebo zostanie odnowiona, to oba ciała niebieskie  zostaną unicestwione.
       Niebocentryzm, bardzo mnie pociągał, ponieważ  był pierwszą teorią astronomiczną, która wiąże fizycznie  nasz świat ze Stworzycielem Wszechrzeczy.
Istnieje w niej przestrzeń  , w której On przebywa.
W Internecie można znaleźć sporo zdjęć, które ukazują to miejsce.
     23.03. 2022 roku o poranku, zdecydowałem się na poszukiwanie innych możliwości astronomicznych dla tego zagadnienia.
Tego samego dnia wieczorem rozwiązałem ten problem.
Dla odróżnienia tej teorii od klasycznego Niebocentryzmu postanowiłem ją nazwać ;   Niebocentryzmem zewnętrznym.



                                                                    2. Teoria Niebocentryzmu  Zewętrznego.



     Idea tej nowej teorii jest niezwykle prosta oraz wielce zaskakująca.
Różni się zaledwie kilkoma szczegółami od obecnie obowiązującej Teorii Heliocentrycznej.
Ironizuję sobie, iż prawie wszyscy czciciele Mikołaja Kopernika i jego teorii, staną się automatycznie wyznawcami Niebocentry-
zmu  Zewnętrznego.
     Pałac Boga znajduje się w centrum układu astronomicznego.
Wokół Nieba krąży Słońce i Ziemia.
Środki, Pałacu, Słońca i Ziemi można połączyć linią prostą.
Słońce jest  zbliżone wielkością do rozmiarów Pałacu .
Nasza gwiazda oraz Ziemia obiegają Niebo z tą samą prędkością kątową.
Przy takiej kinematyce oraz proporcjach,  nie można z naszej  planety dostrzec  Pałacu Boga.
Słońce nieustannie  go przesłania, ponieważ okrąża Niebo wraz z Ziemią z tą samą prędkością kątową.
Okres obiegu jest równy rocznemu czasowi obiegu Ziemi wokół Słońca, czyli 365,2422 dób słonecznych.
Pozostałe planety układu słonecznego obiegają Pałac Boga, który jest centrum całego układu kosmicznego.
Gwiazdy, które obserwujemy na nieboskłonie mogą być hologramami wyświetlanymi z Nieba.
Pozostają one nieruchome, z wyjątkiem tych, które  tworzą znaki zodiaku.
Obracają się one wokół osi ekliptyki, od której są odchylone o kąt 23,50 .
Pełen cykl ich obrotu wynosi około 26.000 lat.
     Po stworzeniu nowej Ziemi oraz Nowego Nieba zostanie   przywrócone światło, które oświetlało ziemię w czasie pierwszych trzech dni stwarzania  świata.
Zostaną  wówczas usunięte: Słońce, planety oraz Księżyc.
W tym boskim świetle znikną wszystkie ciała niebieskie, lub ich obrazy holograficzne zostaną wyłączone.
Świat powróci wówczas do swojej pierwotnej postaci.
Dom Boga będzie wówczas doskonale widoczny z naszej planety.



                                                               3.   Grawitacja w Niebocentrymie Zewnętrznym.



     Izaak Newton opracowała teorię grawitacyjnego przyciągania materii.
Została ona z entuzjazmem zaakceptowana przez elity naukowe ówczesnej Europy.
Dała ona impuls do prac nad  naukowym wyjaśnieniem kinematyki ruchu planet i Księżyca.
Jednak szczegółowa analiza tego zagadnienia dobitnie potwierdza, iż ta teoria jest w istocie teorią grawitacyjnego odpycha-
nia się materii.
Wyliczenia  matematyczne  nadają pracy w polu grawitacyjnym, potencjałowi tego pola jak i jego energii potencjalnej ujemne wartości.
Ignorowanie tego faktu  przez uczonych nie przynosi chluby nowożytnej nauce.
 Pełną zgodność z logiką uzyskujemy dopiero po przyjęciu założenia, iż ciała wzajemnie się od siebie odpychają.
Jeszcze poważniejszym skutkiem tej teorii jest niemożliwość istnienia wszelkich ciał niebieskich, w tym i Ziemi.
Dla  sztucznych budowli, takich jak Słońce i Księżyc jest to bez znaczenia.
W moim dowodzeniu nie neguję istnienia przyciągania grawitacyjnego materii, lecz jedynie fakt, iż wzór zaproponowany
rzez Izaaka Newtona jest błędny  ,, Teoria grawitacji wymusza Niebocentryzm” .
Dla Niebocentryzmu wewnętrznego wyprowadziłem wzór na przyciąganie grawitacyjne, który pozbawiony jest wad
wzoru Newtona.
     W Teorii Niebocentryzmu Zewnętrznego Pałac Boga przyciąga Ziemię.
Siła odśrodkowa równoważy to przyciąganie, dlatego nasz planeta może poruszać się wokół niego.
Powiązanie Słońca i pozostałych planet z Niebem jest możliwe, tak jak  Ziemi.
Pozostaje  jeszcze do rozwiązania problem  przyciągania przez planety ich księżyców.
W przypadku naszego globu musimy uwzględnić również sztuczne satelity krążące wokół Ziemi.


 
                                                                                       Wnioski.



    1.   Jestem ogromnie zaskoczony, iż nieznaczne przesunięcie  Słońca w kierunku Ziemi i nadanie mu takiej samej pręd-
          kości kątowej  jaką posiada nasza planeta, skutkuje tak  ogromnymi  zmianami   w Teorii Heliocentrycznej Mikoła-
          ja Kopernika. 
    2.      Umieszczenie w środku układu słonecznego Pałacu Boga przekształca to miejsce w   centrum Wszechświata.
    3.      Powoli zaczynam odnosić wrażenie, iż Teoria Heliocentryczna miała przesłonić prawdę o naszym świecie.            
    4.      Opracowaniem tym nie przesądzam, iż Niebocentryzm  wewnętrzny , który istnieje już wielu lat jest błędny.
        Problematyczna jest w nim interpretacja kilku zagadnień  astronomicznych i fizycznych.
        Nadzieja skłania mnie ku przeświadczeniu, iż sporne  kwestie zostaną  z czasem wyjaśnione.
        Jest mi ona  znacznie bliższa, ponieważ jest bardziej subtelna i kameralna.
    5. Kiedy w umyśle zaświtał mi całościowy obraz nowej teorii,  to odebrałem to jako żart kosmiczny  .
        Szczególnie rozbawiła mnie świadomość, że praprzyczyna ateistycznej nauki może zostać  skażona duchowym pierwiastkiem.
    6. Generalną zaletą nowej teorii, jest jej kapitalna zgodność z większością ustaleń Teorii Heliocentrycznej.
    7. Posiada ona również ogromny potencjał do radzenia sobie  z błędnymi rozstrzygnięciami  obowiązującej teorii.
    8.   Do ustalenia pozostaje  odległość Słońca od centrum  Pałacu Boga, jak i jego wielkość.
    9.   Pałac i przestrzeń go otaczająca jest strukturą duchową, nie podlegającą żadnym prawom obowiązującym w naszym świecie.


        Z opracowaniami , które wykazują błędy i zamierzone  przekłamania Teorii Heliocentrycznej, można się zapoznać
                                                             pod adresem internetowym;


                                                               niebocentryzm.blogspot.com
  

Lubię to! Skomentuj7 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale