Utworem „By this river” Briana Eno zachłysnąłem się podczas oglądania filmu Nanniego Morettiego „La Stanza del figlio” (samego zaś Eno poznałem przy okazji fascynacji twórczością brytyjskiego zespołu James, dokładnie na płycie Wah Wah z 1994 r.).
Ten prosty, krótki utwór niespodziewanie wtargnął w moje życie, okazał się muzycznym uderzeniem sztuki, która dość mocno mnie dotknęła, wrzucony w film, a następnie go zamykający, dopełnił idealnie przesłanie obrazu Morettiego, oddał najważniejsze treści płynące z filmu w postaci silnego, odczuwalnego wrażenia.
Wymienię te treści wrażeń: poczucie nieodwołalnej straty, głęboki smutek, przemijanie, kłębowisko popełnionych błędów, których można było uniknąć, kryzys, samotność wśród ludzi, ale też nadzieja, miłość, odbudowywanie się wewnętrzne duszy, wartość rodziny, małżeństwa.
Piosenka dopełniła wielkiej sztuki… ale w życiu, zwykłym, codziennym życiu KAŻDY musi przez tę rzekę przejść samemu.
Komentarze
Pokaż komentarze