Wrocław, miasto z historią, acz bez obywateli; z mieszkańcami: niedoszłymi ofiarami wszelakich pogromów kresowych (przede wszystkim inteligencja), z zawsze traktującymi Śląsk jak "swój" Wielkopolanami , ukrywającymi swoją "niepoprawność polityczną" z lat wojny (AK, WiN itp.) oraz rzeszą gołodupców z przedwojennej Polski "B", zdobywającymi Dziki Zachód (z wodą bieżącą i gazem w domu, czasami nawet z używanymi do dziś kredensami z napisami Saltz i Zucker). Z alergicznie reagującymi na końcówki nazwisk typu -uk lub -ko, niektórymi dyskretnie zamieniającymi owe końcówki -ak. Z akceptującymi nazwiska z końcówkami -feld i -stein, pełni współczucia dla właścicieli tychże (niektórzy z właścicieli tych nazwisk mają dzisiaj "swoje" w tym mieście ulice bądź place).
W czasach przedheroicznych, tj. w latach 70tych XXw. miasto poukładane wg schematów bolszewickich: wojewodą był przedstawiciel mniejszości narodowej o imieniu Mykoła (dla niepoznaki Mikołaj), KGB pilnowało bezpieczeństwa swoich soładtów, dyskretnie "nadzorując" wszystkie instytucje państwowe i partyjne za pośrednictwem nieodnotowywanych "doradców" i frajerów, którzy dali się wrobić w TW pracujących dla niepoznaki dla SB, NRDowska STASI - jak zwykle myśląc długofalowo - gromadziła agenturę na lepsze czasy, SB przede wszystkim "podtrzymywała" intratne kontakty ze "swoimi" finansistami w osobach cinkciarzy porozstawianych pod PeKaO na ul. Oławskiej, tępiąc przy tym niemiłosiernie wszelką konkurencję z zewnątrz. Tylko nieliczni wiedzieli, że w tym mieście mieszka Karol Modzelewski. I tu nagle, pod koniec "dekady sukcesu" pierwsze sukcesy "opozycji": SKS, ROPCiO, Biuletyn Dolnośląski (BiDol) Jana Waszkiewicza.
Podczas festiwalu Solidarności wszelkie hamulce ustąpiły miejsca zdrowemu rozsądkowi. Wybierano, wybierano, wybierano... No i wybrano... Jerzego Piórkowskiego (PZPR), Karola Modzelewskiego, Władysława Frasyniuka, Edwarda Majko, Jana Waszkiewicza, Krzysztofa Turkowskiego, Barbarę Labudę, Antoniego Lenkiewicza...
Po wprowadzeniu stanu wojennego ci, którzy nie załapali się do "internatu" zaczęli knuć. Jeszcze, co ciekawe, na kilka dni przed puczem Jaruzelskiego w grudniu 1981 roku dzielni młodzi ludzie: Pinior i Huskowski wyprowadzili z Banku w Rynku 80 milionów złotych (dzisiaj wszyscy wiedzą, że ówczesny dyrektor owego był na etacie SB) zapewniających smarowidło wrocławskiego knucia przez kolejnych kilka lat.
Osobna historia to Solidarność Walcząca Kornela Morawieckiego. Wykształcenie grona założycielskiego oraz ich miejsce zatrudnienia wskazują jednoznacznie, że Ojcem Założycielem był... prof Jan Łopuszański, dla SB znany bardziej jak TW. SW pełniła rolę słupa ogłoszeniowego dla wszelkiej ekstremy. Po co biegać po mieście i uganiać się za ekstremą, jeśli można samemu ją "uporządkować" - tę to sparafrazowaną maksymę Azewa zdaje się wykorzystała wrocławska SB. I to wróble na dachu ćwierkają, że to desant warszawski wszystko zepsuł...
W drugiej połowie lat osiemdziesiątych pałeczkę od "starych" przejmują "młodzi". Ci z duszpasterstw akademickich, przed wszystkim od Ludwika Wiśniewskiego (Dominik) i od Stanisława Orzechowskiego (Wawrzyny), domowej parafii Władka Frasyniuka.
Warto zapoznać się z dość szczególną "listą obecności" i losem jej bohaterów po latach:
Stara gwardia:
Karol Modzelewski - obywatel Warszawy, wychowuje kolejne pokolenia skrajnych lewicowców
Władysław Frasyniuk - ROAD z mutacjami, obecnie Bóg wie gdzie, właściciel firmy przewozowej, podejrzewany o oszustwa celne
Edward Majko - zginął w wypadku samochodu kierowanego przez ob. Pierścionka vel Kolcowa, rezydenta KGB we Wrocławiu
Jan Waszkiewicz – speaker Salonu Dudka, były, marszałek Województwa Dolnośląskiego, uprzednio Dyrektor Biura Rozwoju Wrocławia (!), sam przyznał, że był TW
Krzysztof Turkowski - jak mówią złośliwi, przez długi czas "pinczer" w PolSacie, obecnie w Plusie, niegdyś jeden z pierwszych wiceprezydentów Wrocławia, pomawiany o wszystko co najgorszego przytrafiło się we Wrocławiu w dziedzinie prywatyzacji mienia komunalnego we wczesnych latach 90-tych XX w.
Barbara Labuda - "robiła" za ministra u Kwaśniewskiego, obecnie na "wysunietej placówce" w Luksemburgu
Barbara Trzeciak-Pietkiewicz - od lat robi w PolSacie, prywatnie matka Moniki Richadson
Józef Pinior - europoseł od Borowskiego, obecnie towarzysz partyjny w LiD
Stanisław Huskowski - zapchajdziura polityczna: prezydent przejściowy we Wrocławiu, senator, obecnie poseł
Jarosław Broda - od zawsze "robił w magistrackiej kulturze", prywatnie zięć Kornela Morawieckiego
Antoni Lenkiewicz - siedzi w domu i pisze pamiętniki
Kornel Morawiecki - na aucie, nadal uczy studentów, ostatnio wpadł na pomysł, aby na czele komórki SW Wschód postawić Iwanowa (obecnie profesora w Opolu), rozpoznanego niedawno przez działaczy demokratycznych z Białorusi jako oficera rozpracowującego ich...
Adolf Juzwenko (ur. 1942) - dyrektor Ossolineum, nazwisko znane w kręgu rodziny Onyszkiewicza
Młoda gwardia:
Sławomir Najniger - legitymacja NSZ nr 1, musowo minister, czasami wiceprezydent Wrocławia, obecnie aspirujący do prezesury KGHM z partyjnym poleceniem sprywatyzowania tej "perły w koronie"
Grzegorz Schetyna - NZS, były właściciel WKS Śląsk (!), radia "Eska", wicewojewoda z nadania Rafała Dutkiewicza w roku 1989 (!), obecnie wicepremier i minister MSWiA
Rafał Dutkiewicz - kurier RKS, w roku 1989 na stypendium w Niemczech (!), jako przewodniczący Komitetu Obywatelskiego "naznaczył" Bogdana Zdrojewskiego na kandydata na prezydenta Wrocławia, obecnie Prezydent Wrocławia z namaszczenia... Bogdana Zdrojewskiego
Bogdan Zdrojewski - NZS, "Geniusz Kotliny Kłodzkiej", wieloletni "tak naprawdę" prezydent Wrocławia, co to właściwie żadnej pracy się nie boi, bo może robić i w Ministerstwie Obrony i w Ministerstwie Kultury
Rafał Guzowski - obecnie szycha "od inwestycji" we wrocławskim Urzędzie Miejskim
Bernard "Benek" Afeltowicz - czołowy spiskowiec studencki, w latach 90-tych właściciel licznych udanych przedsięwzięć finansowych korzystnie sprzedanych ostatnio zachodniakom, którzy dali mu intratne stanowisko kierownicze
Jarosław Obremski - wychowanek DA Dominik, wiceprezydent Wrocławia, człowiek Ratusza "od zawsze" tzn. od początku lat 90-tych
Dariusz Stanek - robił w magistracie, ale poślizgnął się na "Świebodzkim"
Krzysztof Grzelczyk – NZS, reemigrant z Kanady, po powrocie m.inn. pracownik działu promocji w Ratuszu, były Wojewoda Dolnośląski z ramienia PiS, twierdził, że w jego aktach pojawiły się nazwiska kilku profesorów jak TW, obecnie bez przydziału partyjnego
Oczywiście lista obecności niepełna i prosi się o Aneks...
Aha, jeszcze tylko tych kilkadziesiąt tysięcy wygnanych z kraju na tułaczkę po świecie...
Tak wygląda to: "oj działo się" nawet w czasach peerelowskiej zamrażarki, w którym knuto na potęgę w czasie stanu wojennego, a liczba wydawanych wówczas podziemnych pism przyprawia o zawrót głowy z pewnością nie powinno brakować utalentowanych, charyzmatycznych osób...”
Komentarze
Pokaż komentarze (3)