Promocja "na nieboszczyka"

Ależ się ucieszyłam, kiedy przeczytałam, że powstanie film na podstawie fragmentu biografii Pawła Jasienicy! O, jakiż szlag mnie trafił, kiedy przed chwilą dowiedziałam się, jaki gniot powstanie! Kidawa-Błoński zrobił sobie kosztem gnojonego w PRL twórcy tanią promocję, choć w rzeczywistości planuje zrealizowanie taniutkiego romansidła. A jaki jest przy tym pretensjonalny!

Dla Kidawy, który nie zawahał się wykorzystywać do nagłaśniania swojego nazwiska i tworzonego produktu nazwiska Jasienicy, historyjka o karmionej komunistycznymi ideami dziewczynie ze wsi rozkochującej w sobie pisarza, a następnie zakochującej się w nim, ma wymiar antycznej tragedii. Reżyser i scenarzysta najwyraźniej nie widzi śmieszności w kalkowaniu najbardziej zużytych schematów fabularnych. Ale co tam. Niech sobie robi melodramaty. Tylko jakim prawem powołuje się przy tym na nazwisko człowieka, który był inwigilowany przez swoją żonę-agentkę jeszcze po śmierci? Nie trzeba być dziennikarzem, żeby dotrzeć do donosów O'Bretenny pisanych po pogrzebie Jasienicy.

Ciekawe, jaką łzawą historyjkę wymyśliłby Kidawa-Błoński, gdyby inspiracją była dla niego historia Andrzeja Szczypiorskiego donoszącego UB na wlasnego ojca. Zapewne przez pół filmu syn-donosiciel łkałby z żalu nad swoimi dylematami moralnymi. A potem odkupiłby winy paroma powieściami i setkami artykułów pisanych z pozycji moralnego autorytetu.