Uczestnicy marszów nie atakowali Rosjan

Cynizm Dworaka obraża Polaka – skandowali uczestnicy II Marszu w obronie TV Trwam we Wrocławiu. Po mszy w kościele św. Stanisława, Doroty i Wacława, w strugach ulewnego deszczu, uczestnicy demonstracji przeszli ulicami miasta pod pomnik Bolesława Chrobrego.

Determinacja ludzi godna jest podziwu. Mistrzostwa, presja oficjalnych mediów, niemal potępienie. A tu proszę we Wrocławiu, a i w Warszawie, jakoś nikt nie donosi, by uczestnicy tych pokojowych manifestacji atakowali Rosjan czy kogokolwiek.

Ile jeszcze takich marszów musi przejść przez polskie miasta? Jak dużo energii ludzkiej, która mogłaby być spożytkowana inaczej, trzeba poświęcić, aby rządzący zrozumieli potrzeby obywatelskie. I nie są to bynajmniej potrzeby i zachcianki jakichś mniejszości, nad którymi ciągle się ktoś pochyla, a to w imię tolerancji, a to w imię postępu czy też poprawności politycznej. To domaganie się elementarnego prawa zagwarantowanego w demokratycznym państwie w konstytucji:

Art. 54.

Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.
Cenzura prewencyjna środków społecznego przekazu oraz koncesjonowanie prasy są zakazane. Ustawa może wprowadzić obowiązek uprzedniego uzyskania koncesji na prowadzenie stacji radiowej lub telewizyjnej.

I jak się okazuje poprzez właśnie koncesje można blokować rzetelny dostęp do informacji. Czy KRRiT, nie wsłuchując się w potrzeby narodu, sprawiedliwie rozdaje koncesje. Słuchałem po nocach relacje z obrad Komisji sejmowej i senackiej, i lista zarzutów tam postawionych Radzie zajęłaby pokaźną broszurę. Opisano to zresztą wielokrotnie, a ostatnio powtórzono na tzw. publicznym przesłuchaniu w Brukseli.

I dalej jak grochem o ścianę. Władza dba o swój wizerunek, licząc na zmęczenie narodu. Tu na pewno się przeliczy. W tej sprawie, a i jeszcze paru innych determinacja ludzi jest ogromna. Protesty dalej będą trwały. Być może przybiorą jeszcze inne formy.

Rząd lekceważąc ogromną rzeszę swoich obywateli wystawia sobie gorszące świadectwo. Aż wstyd, że trzeba takie prawdy ciągle powtarzać. Ale widać trzeba, do skutku.