Homo ludens, człowiek żebrzący i ...infantylizacja

Gdy przychodzi czas  Świąt, szczególnie tych zimowych, widać "gołym okiem" homo ludens, człowieka zabawy i rozpasanej konsumpcji. Gorączkowo szuka przyjemności i szczęścia, sztucznie podnieca się, hałasuje itp.; szczególnie dotyczy to kobiet, chociaz i mężczyźni podążają za nimi. I to jest pęd (trend?) ogólnoświatowy, narodziny nowej cywilizacji, która wypiera homo fabera i homo politicusa.Tą cywilizacją rządzi i będzie rządzić dziecinna beztroska... Czy to coś całkiem nowego? Chyba nie - w Starożytnosci i Średniowieczu działo sie podobnie - ale różne grupy społeczne i środowiska różniły się stylem zabawy..., a teraz następuje ujednolicenie.

A wówczas działo się to w końcowych, schyłkowych fazach tamtych historycznych formacji; to nam powinno dać "do myślenia"...

Z drugiej strony zabawa miesza sie z żebractwem, które, na różnych "balach dobroczynnych", spełniają funkcje alibi dla tych, którzy sie "załapali" i maja niezbyt czyste sumienie; więc od czasu do czasu rzucają grosze, grajcary czy centy biedakom. Jest jeszcze żebractwo odgórnie zorganizowane, z pomocą mediów, zdejmujace odpowiedzialnośc z Państwa za jego obowiązki (np. w ochronie zdrowia, wciąż niedoinwestowanej). Warto przypomnieć, że są kraje, w których żebractwo jest zakazane i karnie ścigane. A nasz "Król Żebraków", niejaki Owsiak, uczący polską młodzież żebractwa, uchodzi niemal za "bohatera narodowego", głosząc ultra-liberalne hasło "Róbta co chceta".

A nad tym wszystkim unosi się "duch infantylizmu" czyli ogólnego zdziecinnienia. W kraju "społecznej gospodarki rynkowej", proklamowanej ponad 22 lata temu...przez "rząd Solidarności".