1. Pierwszy dzień po rozstrzygnięciu I rundy wyborów prezydenckich, media pełne są analiz dotyczących ich zwycięzców i przegranych więc siłą rzeczy umknął im wywiad Ministra Michała Boniego szefa doradców strategicznych Premiera Tuska dla Tygodnika Powszechnego.
A szkoda bo Minister chyba nieopatrznie i fatalnie marketingowo powiedział o jednym z najważniejszych problemów ostatnich 3 lat rządów Donalda Tuska, mianowicie gwałtownie pogarszającym się stanie polskich finansów publicznych. Ciągle jesteśmy bowiem karmieni sukcesami rządu między innymi w postaci Polski jako osławionej zielonej wyspy na czerwonym morzu ( wyspy wzrostu gospodarczego na morzu recesji w Europie), w sytuacji kiedy corocznie deficyt finansów publicznych wynosi ponad 7% naszego PKB (czyli blisko 100 mld zł), a dług publiczny w ciągu ostatnich 3 lat wzrósł o blisko 200 mld zł.
Wszystko to dzieje się mimo wzrostu gospodarczego, wykorzystywania wszelkich rezerw finansowych (np. przejęcia przez budżet 6,5 mld zł Rezerwy Demograficznej), wyprzedaży majątku państwowego na ogromną skalę ( w tym roku za przynajmniej 25 mld zł) wreszcie wypychania wydatków publicznych poza sektor finansów publicznych ( zobowiązania Krajowego Funduszu Drogowego wynoszące już kilkanaście miliardów zł nie są wliczane przez Ministra Rostowskiego do deficytu finansów publicznych). Gdyby nie te działania deficyt finansów publicznych byłby jeszcze wyższy i odpowiednio wyższy byłby także dług publiczny.
Te fakty były do tej pory skrzętnie ukrywane przed opinia publiczną, a społeczeństwo jest karmione propagandą sukcesu, która ma nas Polaków przekonać, że rządząca ekipa jest wyjątkowo sprawna i prowadzi polskie sprawy właśnie od sukcesu do sukcesu.
2. Tak oczywiście rząd możne się zachowywać w stosunku do polskiej opinii publicznej, bo w parlamencie nie ma szans na merytoryczną debatę, a media które w dojrzałych demokracjach patrzą na ręce rządowi, w Polsce od trzech lat koncentrują się na patrzeniu na ręce opozycji. Jednak jest jedna instytucja ,której mydlić oczu za bardzo nie możemy, choć koloryzowanie statystyk ma jednak miejsce.
Tą instytucją jest z Komisja Europejska, której na postawie Paktu Stabilizacji i Wzrostu jesteśmy zobowiązani przedstawiać dokładne informacje o podstawowych wielkościach makroekonomicznych na dany rok i na 2 kolejne lata. W lutym tego roku taką informację rząd przesłał i zobowiązał się do zmniejszenia deficytu finansów publicznych już w 2011 roku z 7,3 % PKB do 6% PKB, a więc o około 20 mld zł i o kolejne 3% PKB a więc blisko 50 mld zł w roku 2012.
3. Minister Boni wspomniał o tych pierwszych oszczędnościach przewidywanych w roku 2011. Z oczywistych względów nic nie mówi się o sposobie ich przeprowadzenia ( minister Boni liczy częściowo na wzrost dochodów budżetowych z tytułu przyśpieszenia wzrostu gospodarczego), ale przecież wiadomo, że takie oszczędności do decyzje nieprzyjemne zarówno dla podatników ( wzrost obciążeń podatkowych) jak i beneficjentów budżetu (brak pieniędzy na wiele ważnych dziedzin życia).
Ale rok 2011 to tylko niewinna przygrywka do tego co ma się dziać w roku 2012, a więc już po wyborach parlamentarnych na jesieni roku 2011. Przeprowadzenie oszczędności rzędu 50 mld zł w ciągu jednego roku to jest dopiero wyzwanie. Nie obejdzie się zapewne ani bez podwyżek podatków, ani drastycznych oszczędności w wydatkach na cele społeczne. Właśnie te nieuchronne jak się wydaje decyzje są skrzętnie ukrywane przed polską opinią publiczną i minister Boni się trochę wysypał.
Dobrze byłoby zapytać o to kandydata Platformy na Prezydenta Marszałka Bronisława Komorowskiego w zbliżającej się się debacie na tematy gospodarcze w II turze w wyborów. Może być oczywiście kłopot z odpowiedzią bo Pan Marszałek ma kłopoty z rozróżnieniem deficytu budżetowego i długu publicznego ale miejmy nadzieję, że do czasu tej debaty zostanie jednak odpowiednio wyedukowany.
Komentarze
Pokaż komentarze (7)