Jednym z najbardziej uderzających rysów nauczania Jezusa Chrystusa na ziemi było niemal całkowite jego oderwanie od spraw patriotycznych i państwowych. Wyobraźmy sobie Jezusa przychodzącego do Polaków w jakimś trudnym okresie. Czy należy płacić podatki Carowi ? Unii Europejskiej?
Czym żyli ludzie w kraju, do którego przyszedł Jezus? Znajdowali się pod obcym zaborem. Pragnęli wolności. Organizowali się przeciw okupantowi. Czy Jezus wspierał te aspiracje ? Czy pomijał problem narodowego dążenia do wolności ? Czy też mówił - "macie prawo do samostanowienia jako naród" ?
Problem ( w zasadzie ) pominięcia przez Jezusa aspiracji politycznych i patriotycznych swojego narodu jest niedostrzegany. Tymczasem Jezus skupiał się na osobie, pomijając kwestie polityczne.
Przełóżmy na język współczesny nam słowa Pawła z listu do Kolosan: "Nie ma już Polaka czy Rosjanina, katolika czy protestanta, kolorowego i Niemca, przedsiębiorcy i pracownika, ale wszystko i we wszystkim - Chrystus". Czy takie nauki nie spotkałyby się z wymownym stukaniem palcem w czoło?
W czasie przyjścia Jezusa na Ziemię, istniał na owej Ziemi Kościół Boży. Kościół, który jako jedyny przechowywał wiarę w jedynego Boga, który niósł dziedzictwo dekalogu i przymierza z Bogiem. I teraz pytanie - kto był największym, można powiedzieć śmiertelnym wrogiem Jezusa gdy ten przyszedł na Ziemię? Ależ tak, śmiertelnym wrogiem okazał się być ów Kościół właśnie. To jego "duchowieństwo" rękami ludu oraz rzymskiej administracji doprowadziło do zabicia Chrystusa, choć przecież i przy współudziale owego ludu.
Dlaczego tak się stało, wypada zapytać? Jedna z możliwych odpowiedzi może być taka, że ów Kościół zszedł był na manowce. Manowce uznania za ważne i istotne tego co ważne i istotne nie jest w oczach Boga. Przekonania i postawy, których efektem stało się zamordowanie Jezusa rękami ówczesnych instytucji, nie mogą być "z Nieba rodem". Ostateczny efekt, podkreśla tylko wagę błędu w jaki wpadł ówczesny Kościół i lud żydowski.
Jakie było nauczanie apostołów odnośnie wolności i niezależności?
z Listu św. Piotra: Niewolnicy! Z całą bojaźnią bądźcie poddani panom nie tylko dobrym i łagodnym, ale również surowym ( 1 P 2,18). Podobnie św. Paweł: Niewolnicy, bądźcie we wszystkim posłuszni doczesnym panom, nie służąc tylko dla oka, jak gdybyście się mieli ludziom przypodobać, lecz w szczerości serca, bojąc się Pana (Kol 3,22; por. Ef 6,5n)
Desinteresmant Jezusa i pierwotnego Kościoła dla zagadnień niepodległości, suwerenności, wolności politycznej i osobistej oraz zupełnie odwrotnie, życie tymi zagadnieniami przez ówczesnych ludzi i instytucje jest uderzające.
Można stąd wysnuć wniosek taki, że owe zagadnienia są w zasadzie nieważne. Są nieważne w takiej perspektywie, która postrzega życie ludzkie jako przemijającą drogę do wiecznego szczęścia i prawdy. Z chwilą gdy perspektywa ta zostaje zamglona, rozmyta, przysłonięta, życie ludzkie w wymiarze doczesnym nabiera ogromnej wagi, zaś sprawy z nim związane niemal wagi ostatecznej. Tak dużej, że uzasadniały zabicie Jezusa.


Komentarze
Pokaż komentarze (7)