Dlaczego politycy w Polsce się nie uśmiechają? Robią najczęściej smutne i zawzięte miny, równie dobrze mogliby z nimi zakradać się w szeregi wroga z widelcem w zębach, pomalowani w ciemne wojenne barwy. Patrzą na nas z grymasem wyrzutu, z błyskiem groźby, wzrokiem władcy, który za chwilę wymierzy komuś karę.
Jeśli się uśmiechają to zjadliwie - "już ja was urządzę", paternalistycznie - "co wy gówniarze możecie wiedzieć o poliyce?", albo egoistycznie - "tylu głupców jest wokół".
Dlaczego politycy tacy właśnie są? Dlaczego nie są radośni? Próbował Napieralski z fałszywym uśmiechem przyklejonym do twarzy. Tańczył taniec chochołą widząc jak go koledzy z boku podpalają. Namęczył się, napocił i po co? Zresztą Olejniczak (słodki zigolo?) też na uśmiechaniu i "fajnej" energii za dobrze nie wyszedł.
Dlaczego politycy tacy są? Bo my tacy jesteśmy. Bo tu jest kurde barak, w którym wieje bo dziury w ścianach, leje się na głowę, bo dach przecieka a karmę rzucają rzadko, więc stoimy w napięciu łypiąc oczyma na wrogów. Jeszcze chwila i kolejna runda przepychanki.
A może tak optymistyczniej?


Komentarze
Pokaż komentarze (2)