Polacy wybiorą między egoizmem, skorumpowaniem, nieuczciwością i zepsuciem - aferalnej - PO, a patriotyzmem, uczciwością, moralną czystością altruistycznego PIS. Taki wybór stoi przed Polską, taki wybór stoi przed Polakami - powiada jedna opowieść.
Polacy wybiorą między szaleństwem, dyktaturą, głupotą i prymitywizmem PIS, a mądrością, zrównoważeniem, kulturą i racjonalizmem PO. Taki jest wybór, jakiego muszą dokonać Polacy - powiada druga opowieść.
Polacy poruszają się, z grubsza, w ramach tych opowieści. W ich ramach argumentują, zagrzewają się do boju, prowadzą wojny słowne, emocjonalne i te polityczne.
Jaki jest faktyczny wybór? Co mają do wyboru w zakresie realiów, tj. polityki jaką bedą prowadzić zwycięskie ugrupowania? Na ten wybór składa się polityka zagraniczna, ekonomiczna i - stety lub niestety - światopoglądowa. Oto wybór:
1. Polityka zagraniczna.
1a) Stosunek do USA.
Dla PO USA są gwarantem bezpieczeństwa Polski i najważniejszym partnerem. PO chce baz wojsk amerykańskich na terenie Polski i prowadzi politykę zgodną z kierunkami polityki USA.
Dla PiS USA są gwarantem bezpieczeństwa Polski i najważniejszym partnerem. PiS chce baz wojsk amerykańskich na terenie Polski i chce prowadzić politykę zgodną z kierunkami polityki USA.
1b) Stosunek do Rosji.
PO uważa Rosję za "złego faceta", który zagraża Europie i Polsce, i któremu należy się przeciwstawić ze wszystkich sił.
PiS uważa Rosję za "złego faceta", który zagraża Europie i Polsce, i któremu należy się przeciwstawić ze wszystkich sił.
1c) Stosunek do UE.
PO uważa dobro UE za dobro Polski. Prowadzi politykę dla dobra UE. Nie postuluje zmiany formuły UE. W chwilach krytycznych, próbuje nieśmiało artykułować interesy Polski, które są sprzeczne z interesem UE.
PIS przedkłada dobro Polski nad dobro UE. Głosi, że suwerenność Polski ma prymat nad dobrem UE. W warstwie działań praktycznych, trudno jednak znaleźć istotne odzwierciedlenie tych postulatów. To śp. Lech Kaczyński wynegocjował traktat z Lisbony i Jarosław Kaczyński przedstawił go jako sukces.
2. Polityka gospodarcza i ekonomiczna.
2a) Emisja pieniądza. PO i PiS nie przewidują zmian w procesie emisji pieniądza.
2b) Wprowadzenie Euro. PO i PiS nie zamierzają wprowadzić Euro, choć PO werbalnie jest "za".
2c) Pakiet klimatyczny. Pominąwszy, zaszłości historyczne, PO i PiS nie zamierzają wypowiadać pakietu klimatycznego.
2d) PO i PiS zamierzają obniżać podatki.
2e) Sytem emerytalny. PO i PiS nie zamierzają zmieniać systemu emerytalnego. Różnica występuje w podejściu do maksymalnego wieku emerytalnego. PiS postuluje skrócenie go do poprzedniej wartości 65 lat a nie 67.
2f) Rolnictwo. PO i PiS nie postulują zmian w KRUS ani w opodatkowaniu rolników.
2g) Górnictwo. PO i PiS zamierzają pomagać górnikom na koszt pozostałej części społeczeństwa.
2e) Regulacje w zakresie zatrudnienia. PO oferuje zniesienie opodatkowania pracy, przez zniesienie składki na ZUS, będącej obciążeniem płacy. Postuluje też zniesienie różnorodoności umów o pracę, w tym zniesienie umów śmieciowych i zastąpienie ich jednolitym kontraktem o pracę. PiS nie ustosunkowuje się do tych propozycji.
3. Polityka wewnętrzna.
3a) Powierzenie tworzenia rządu, wybieranemu w powszechnych wyborach prezydentowi. Ani PO ani PiS nie przedstawia tego postulatu, skazując proces wyłaniania rządu na zawirowania parlamentarne.
3b) Zmiana ordynacji wyborczej. PO werbalnie chwali JOW, ale praktycznie jest przeciw. PiS jest przeciw werbalnie i praktycznie. Żadna z partii nie postuluje ordynacji czysto proporcjonalnej bez progów, która umożliwiłaby zaistnienie w przestrzeni politycznej, podmiotów przedstawiających nowe kierunki i poglądy.
3c) Kwestie światopoglądowe. PiS zajmuje stanowisko konserwatywne w sprawach światopoglądowych, gdy PO zostawia w tej kwestii wolność swoim działaczom, co przekłada się na stanowisko bardziej liberalne we wszystkich kwestiach światopoglądowych. Generalnie jednak w stosunku do relacji państwa i religii obie partie prezentują podobne stanowisko.
4. Wnioski.
Mimo silnego emocjonalnego sporu między partiami, rzeczywisty wybór rozwiązań, jakie mogą być efektem wygranej, którejś ze stron jest minimalny. To dobrze. To świadczy o tym, że republika medialna, zwana potocznie "demokracją" dojrzewa w Polsce.
W takiej republice (mylnie zwanej "demokracją") politycy nie obejmują i nie sprawują WŁADZY. Politycy administrują państwem, zgodnie z interesami najsilniejszych grup interesów. Jedną z takich grup jest ogół społeczeństwa, którego preferencje i oczekiwania bada się za pomocą badań opinii publicznej.
Politycy nie starają się forsować własnych wizji czy oferować własnych celów do osiągnięcia. Politycy starają się reprezentować grupy społeczne i oczekiwania tych grup.
Dwie największe partie starają się reprezentować ogół społeczeństwa lub jego centrum, dlatego właśnie, realnie rzecz biorąc, ich postulaty i stanowiska są podobne, różnice nie są wielkie wbrew głośnym zapewnieniom.
Wydaje się, że największe różnice występują w dziedzinie przekazu negatywnego. tj. jedna partia twierdzi, że najgorszym złem jest ta druga i vice versa.
Pozostaje pytanie o szanse na zmiany rzeczywistości wskutek wyborów. Otóż zmiany te będą. Ale nie na skutek wyborów, ale na skutek realnych konieczności. Będą one zmierzały w dobrym kierunku ale powoli. bo siły utrzymujące status quo, są z definicji na daną chwilę - najsilniejsze. I to one a nie politycy, decydują o kierunku polityki.
Dla ludzi nauka taka, by próbować - tak to trudne - wyjść poza opowieści medialne tworzone na użytek kampanii i szukać różnic co do konkretnych rozwiązań. Nauka też i taka, by nie puszczać wodzy emocjom, gdyż to pęd do nikąd. Chyba, że emocje w stosunku do bliźnich są pozytywne. Wtedy nie ma przeszkód :)



Komentarze
Pokaż komentarze (19)