Zbyszek Zbyszek
4320
BLOG

3 wnioski z Awantury Maltańskiej

Zbyszek Zbyszek Polityka Obserwuj notkę 136

Zamieszanie wokół pytania, kto ma reprezentować Polskę na Malcie przynosi trzy wnioski odnośnie naszego życia społeczno-politycznego. PiS nie jest wspaniały. Lud upadł i leży, a z nim państwo. Organizacja Państwa jest szkodliwa i jej zmiana jest ważna.

Wniosek 1: PiS się boi.

Niedawno rząd Platformy Obywatelskiej na jednym ze szczytów UE, zajął w sprawie przyjmowania emigrantów ekonomicznych z bliskiego wschodu, stanowisko sprzeczne z wolą społeczeństwa polskiego. Stanowisko trochę hańbiące, choć jakoś tam rozsądne. Należało stanąć w jednym szeregu z państwami Wyszehradu a nie podkulać ogon i głosować za niedorzecznymi, szkodliwymi (choć nie w jakimś dużym stopniu) rozwiązaniami.

Społeczeństwo pokazało Platformie żółtą kartkę, a właściwie czerwoną. Wolę społeczeństwa właściwie odczytał PiS i wygrał wybory. I teraz gdy pojawia się kolejny szczyt w sprawie uchodźców, PiS (tu w osobie administracji Prezydenta RP) NIE CHCE REPREZENTOWAĆ Polski na tym szczycie. Wysyła się sponiewieraną i nie mającą żadnego mandatu społecznego Ewę Kopacz. Dlaczego?

Chyba z dwóch powodów. Po pierwsze PiS nie chce doświadczyć tego, co mówi stare powiedzenie o ministrze: "Jak chciałem być ministrem to wiedziałem co minister powinien zrobić. Jak nim zostałem, dowiedziałem się co minister m u s i  zrobić". Rządzenie nie jest wcale sytuacją gdy swobodnie wyrażamy swoje zdanie i wdrażamy własne plany i intencje. Jest bardzo często sytuacją działania w przymusie, tj. wykonywania czynności, których wcale byśmy nie chcieli i na dodatek, nie bardzo możemy powiedzieć o tym dlaczego i jak jesteśmy do tego zmuszeni - patrz sukces śp. Lecha Kaczyńskiego, który "pierwiastek zamienił w Lisbonie na Joaninę".

Po drugie PiS obawia się, że zmuszony do jakiejś niepopularnej społecznie decyzji ws. emigrantów z Bliskiego Wschodu, straci już na początku część poparcia społecznego. Chce więc wysłać Ewę Kopacz by NIE ODPOWIADAĆ, za to, co na tym szczycie zostanie ustalone.

Wniosek 2: Dwie kampanie, które zniszczyły społeczeństwo i ludzi.

Czytając komentarze pod tekstami związanymi z omawianym problemem ("Kto ma jechać na Maltę?") nie sposób uciec od przerażającej konstatacji, że dominuje w nich tzw. "hejt", czyli niemerytoryczne, nierozsądne, nacechcowane niechęcią, pogardą i nienawiścią wypowiedzi.

Poziom tej pogardy i nienawiści jest rozmaity, lecz nie sposób przejść nad tym do porządku dziennego. Czy druga strona tj. zwolennicy PO byli i są wolni od takich emocji i postaw? Wręcz przeciwnie. To PO pierwsza sięgnęła po broń pogardy. To jej zwolennicy przeorali polskie społeczeństwo kampanią niszczącą dobre zwyczaje, traktowanie drugiego jako człowieka, odzierającą wnętrza ludzi z konwencji kulturowych i cywilizacyjnych, pozostawiającą czysty hejt.

O ile kampania PO nosiła znamiona dywanowych nalotów pogardy, rażących i niszczących psychikę społeczeństwa, to kampania PiS nosi znamiona permanentnej wojny partyzanckiej. O ile PO wykorzystywała potęgę i technikę domów i gwiazd medialnych, PiS wykorzystuje hejt setek i tysięcy partyzantów, którzy pod rytm i ton podawany przez notabli medialnych PiS, sączą pogardę i nienawiść w tysiącach słów, w milionach uderzeń klawiatur.

Czy postawy hejterów PiS pozostają bez przyczyny? Nie. Przyczyną była wcześniejsza kampania hejtu PO. PiS jednak tak się zapatrzył w to wcześniejsze przestępstwo, w tą krzywdę i zło uczynione mu przez tych drugich, że przestał widzieć cokolwiek innego. Przestał widzieć własną wykrzywioną pogardą i hejtem twarz. A każda próba obórcenia się w stronę lustra jest blokowana pełnym nienawiści szarpnięciem wzroku w kierunku podłości, którą im ktoś kiedyś uczynił.

Te mechanizmy dotyczą głównie dużych grup ludzkich, nie dotyczą one aparatów, które są ich beneficjentami i inicjatorami. Nie dotyczą ścisłych grup przywódczych partii. Dlatego właśnie, wcześniej Donald Tusk, a teraz Jarosław Kaczyński, świadomi tego co rozpętali, usiłowali w momencie zwycięstwa powstrzymać wzbraną falę hejtu. Tusk deklarował "miłość". Kaczyński "nie będziemy kopać tych co upadli".

Deklaracje jednak padały dopiero wtedy, gdy kampanie pogardy osiągały swój cel, zwyciestwo polityczne. To znaczy siły, które wzbudziły znajdowały się w szczycie aktywności. Wtedy, próby zatrzymania tego, co się samemu rozpętało, zawsze są spóźnione i bezowocne.

W społeczeństwie zniszczonym tymi dwoma kampaniami, nie ma miejsca na racjonalność, nie ma miejsca na współpracę, nie ma miejsca na dyskusję. Jest w nim miejsce na wyrażanie pogardy, na eskalowanie niechęci, na walkę. Przywódcy polityczni jak uczniowie czarnoksiężnika, nie potrafią już zapanować nad siłami, które zbudzili dla osiągnięcia celu. Społeczeństwo się rozpada, bo więzi i relacje międzyludzkie przestają być wartością. Opętani ślepą wiarą, mówiącą z jednej strony, że wróg polityczny jest bezwzględnym ZŁEM, a z drugiej, że własny obóz polityczny jest prawdziwym DOBREM, Polacy z nic mają to co normalnie jest ważne między ludźmi. Szacunek dla drugiego, pewien dystans do rzeczywistości politycznej, uznanie za najważniejsze zasad dobrego współżycia między ludźmi. To rzutuje na politykę, w której nie ma już miejsca na racjonalność, która staje się de facto, lawirowaniem między żywiołami społecznymi.

Wniosek 3: Szkodliwy podział władzy między Prezydenta i Rząd - zmieńmy to!

Król jest nagi - woła dziecko w znanej bajce. Wyraża w ten sposób oczywistość, której nie widzą i nie dostrzegają ci, którzy są od niego po stokroć mądrzejsi i bardziej doświadczeni. To owa mądrość i życiowe doświadczenie nie pozwalają im na dostrzeżenie, tego co jest kompletnie oczywiste.

Co jest kompletnie oczywiste w polskiej rzeczywistości politycznej, a nikt tego nie dostrzega i nikt o to nie pyta, i nikt o tym głośno nie mówi, zajmując publiczność tysiącem innych spraw?

Otóż jest nią - konstrukcja władz Państwa Polskiego. Natworzone przez profesorów, których koledzy uzasadniali wprowadzenie OFE, rozwiązania polityczne, prowadzą do ciągłych problemów. Pochodzący z powszechnego wyboru Prezydent, który niemal nic nie może. Równocześnie funkcjonujący Rząd, który jest wyłaniany przez władzę ustawodawczą to przepis na wieczne problemy i nieskuteczność działania państwa. Wszyscy pamiętami, rozliczne żenujące rozgrywki, między tymi dwoma elementami władzy. Wszyscy pamiętamy, że być może w jakiejś części ich wynikiem jest największa tragedia Polski. Dlaczego NIKT głośno nie powie - to jest ŹLE. Tak nie powinno być!

Władza polegająca na rządzeniu państwem zgodnie z obowiązującymi prawami, powinna być sprawowana przez PREZYDENTA RP.  Tak jest w każdym dużym mieście. Tak jest w USA. Tak jest czytelnie, rozsądnie i prosto.

Prezydent RP posiada mandat do wykonywania tej władzy bo pochodzi z powszechengo wyboru. Takie rozwiązanie całkowicie kończy obawy o tarcia koalicyjne i wyłanianie rządu. Takie rozwiązanie daje jasną sytuację, kto odpowiada za rządzenie i daje temu komuś (Prezydentowi) narzędzia do wykonywania swoich obowiązków. Prezydent powinien rządzić Polską.

Znikają wtedy wszelkie spory kompetencyjne. Znika problem ustalania odpowiedzialności za decyzje rządu. Rząd działa sprawnie, bo nie jest uwarunkowany fluktuacjami w parlamencie.

To są oczywistości. Warto do nich wracać. Warto o nich mówić. Może wtedy politycy partyjni też do tego się skłonią. Bo dla nich żywiołem są gry partyjne i parlamentarne. Można wtedy przegrać wybory i wziąć jako koalicjant udział. Można dzielić tort. Można twierdzić - ja nie mogłem, koalicjant nie pozwalał. To złe tłumaczenia i szkodliwe intencje. Dla Polaków skutecznym i korzystnym rozwiązaniem jest to, by Rząd był tworzony i kierowany przez, pochodzącego z powszechenego wyboru, Prezydenta. W tym momencie czasu przez Andrzeja Dudę. Czego sobie i wszystkim moim współobywatelom życzę.

Zbyszek
O mnie Zbyszek

http://camino.zbyszeks.pl/  Kopia twoich tekstów: http://blog.zbyszeks.pl/2068/kopia-bezpieczenstwa-salon24-pl/

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (136)

Inne tematy w dziale Polityka