Zbyszek Zbyszek
326
BLOG

Bezmyślność

Zbyszek Zbyszek Społeczeństwo Obserwuj notkę 3

Bezmyślność Niemców, Hiszpanów i Polaków jest różnej natury i różne skutki pociąga za sobą. Bezmyślność Hiszpanów jest bezmyślnością zabawy, przyjemności - można by rzec hedonizmu. Jest bezmyślnością "Nowego wspaniałego świata" Huxleya. Jest postawą, by doznawać, cieszyć się, kosztować ile tylko możliwe. Taka potrawa, jak np. cukier, w umiarkowanych dawkach ubawia życie. Gdy staje się potrawą dominującą, powoduje degradację i powolny upadek.

Bezmyślność Niemców jest bezmyślnością współpracy. Różne zdania, opinie, postawy - zawsze taką współpracę mogą utrudniać. Bezmyślność Niemców ma źródła w zwycięstwie Prus i w narzuceniu ich ideałów, całej przestrzeni Niemiec. To genialne, na owe czasy, idee prowadzenia wojny i kształtowania po temu społeczeństwa, jakie narodziły się w Prusach, ukształtowały Niemcy. Ukształtowały przez praktykę i edukację kolejnych pokoleń. Stąd Niemcy w swej masie, bezmyślnie realizują od czasu do czasu, najgłupsze pomysły swoich przywódców. Bo realizacja zamierzeń góry, bo współpraca w ich realizacji, jest w Niemczech cnotą. Taka bezmyślność daje w efekcie sprawny mechanizm społeczny, w którym spory w przestrzeni publicznej kończą się "wielkimi koalicjami". Tak długo jak przywódcy Niemiec wykazują rozsądek, tak długo Niemcy wygrywają wszelkie współzawodnictwo.

Bezmyślność Polaków jest bezmyślnością sekciarską. Generowana jest ona przez dwa czynnki. Po pierwsze wyłączenie myślenia z przestrzeni religijnej, tworzy tendencje do rzutowania pojęć religijnych na życie świeckie. Owo wyłączenie ma swoje wady i zalety i można się tu doszukiwać pewnego podobieństwa do wyżej opisanej charakterystyki Niemiec. Po drugie idealizm Polaków, zaowocował w niedawnej historii serią aktów niesłychanego poświęcenia, poświęcenia tak szaleńczego, że z natury wyłączająego jakiekolwiek myślenie. Nie można było myśleć w trakcie tych heroicznych aktów, nie wolno myśleć po nich, bo któż śmie, stawiać wątpliwości na stosach tych, co swoje życie poświęcili dla najświętszych spraw?

Owo rzutowanie i owa bezmyślność poświęceń, zaskutkowała karykaturalną współczesnością, gdzie akty poświęcenia są gremialnie dokonywane i przeżywane w warstwie słów i emocji, zaś przeżywanie spraw politycznych ma generalnie charakter religijny, czyli wiary w ostateczną i najwyższą wartość poglądów swojej grupy, to jest sekty. Stąd w Polsce nie wolno myśleć w sprawach publicznych, bo są one dziedziną spraw najświętszych. Jeśli myślisz, to jest formułujesz poglądy stawiające w wątpliwość dążenie do europejskości albo kwestionowanie europejskości, albo kwestionujesz dowolny inny "nasz" pogląd, to stajesz po stronie zła, jesteś pisowcem, komuchem, peowcem, zdrajcą, ruskim agentem, targowiczaninem itp. itd.

Bezmyślność Polaków skutkuje nieusuwalnym konfliktem. By się zakończył, niezbędne jest zwycięstwo jednej z walczących o najświętsze cele stron, jednej z prawd, jak za piłsudsczyzny. Konieczna jest ostateczna eliminacja wrogiej sekty to jest ludzi myślących inaczej. To jednak jest niemożliwe. Jest niemożliwe bo wrogowie też są sektą, a cechą konstytutywną sekty jest objawienie, że znajduje się ona pod presją nieprzyjaciół czających się wszędzie Stąd sekta pod naporem spotyka potwierdzenie swej wiary i choć jej szeregi mogą nieco stopnieć, to jej wiara rozpala się jeszcze mocniej bo ma materialne potwierdzenie.

Bezmyślność Polaków degraduje efektywność społeczeństwa. W miejsce pytań jak zwiększyć jego sprawność, stawiane są pytania jak zwyciężyć i zwiększyć popularność swojej strony. Takie też są często działania i wybory. Albo pieniądze na obchody przewodnictwa Unii, albo takie czy inne rozdawnictwo w próżnej nadziei na późniejszą wdzięczność.

Pozostaje to jedno zasadnicze pytanie: Czy ludzie powinni myśleć?

Żeby podróżować trzeba mieć dobrą mapę, wiedzę, zasoby i umiejętności. W przeciwnym razie podążanie przed siebie, zamieni się w błąkanie się, zamiast oczekiwanego podróżowania. Żeby myśleć trzeba też mieć dobrą mapę idei i wartości, wiedzę, zasoby w postaci zdolności krytycznego formułowania poglądów i opinii. W przeciwnym wypadku "myślenie" zamieni się w międlenie dyskretnie podawanych formuł, w taplanie się w doraźnych emocjach, którego celem jest samosatysfakcja, wynikająca z przekonania, iż bierze się udział w czymś bardzo ważnym.

Wielki ideał demokracji, by każdy mógł się wypowiedzieć i każdy mógł myśleć publicznie napotyka swoje przenikliwe spełnienie w rozważaniach o zaletach współczesnej demokracji, gdy ustroje obecnych państw demokracją oczywiście nie są, co łatwo wykazać pytaniem do przeciętnego konsumenta chelba i myśli: "Na czym polega różnica między republiką a demokracją?".

Być może jest tak, że cała opowieść o demokracji, jest tylko środkiem uśmierzającym ból ludzi, poddanych tym razem miękkiej ale zewnętrznej władzy. Struktura świata pozostaje niezmieniona. Jest władza, która jak zawsze konsumuje nadywyżkę zasobów produkowanych przez lud. I jest lud tak długo w spokoju pracujący, jak długo jego egzystencja jest znośna. Opowieść o demokracji czyni ową egzystencję właśnie znośniejszą. Wolność myślenia, które jest błąkaniem się po połamanych emocjach, wśród skarlałych pojęć, daje, w miejsce religii, zastrzyk uśmierzający ewentualny ból lub gniew. A Tomasz Jefferson, największy obrońca ludu, który powiedział, że w przypadku jego bezmyślności należy go po prostu lepiej poinformować nie wziął pod uwagę jednego zagadnienia. Kto miałby poinformować lud, który myśli, że sam myśli? A myślących inaczej przegłosuje jak w przypadku procesu Sokratesa 270 do 230, i wyśle w wyniku demokratycznego głosowania na śmierć.

Zbyszek
O mnie Zbyszek

http://camino.zbyszeks.pl/  Kopia twoich tekstów: http://blog.zbyszeks.pl/2068/kopia-bezpieczenstwa-salon24-pl/

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (3)

Inne tematy w dziale Społeczeństwo