Kiedy, w którym momencie powstaje człowiek? Czy potencjałem człowieka są już same zauroczenie, zafascynowanie, miłość kobiety i mężczyzny, czy ich chęć i postanowienie wzajemnego oddania się, czy może już sam seksualny akt miłości? Czy potencjałem człowieka jest już wędrowanie plemników do jajeczka, czy przeniknięcie plemnika do jajeczka? Kiedy kończy się potencjał człowieka a kiedy powstaje człowiek? Czy kolejne fazy rozwoju embriona to już człowiek? Czy potencjał na człowieka nie jest boskim darem godnym już naszej atencji, powagi i poszanowania? Czy o człowieku można mówić dopiero przy pojawianiu się u dziecka świadomości? Ale jakie rodzaj i wielkość świadomości miałyby wyznaczać granicę od której istota miałaby prawo do nazwy „człowiek”? Czy dziecko, którego świadomość jest niewielka, mniejsza u zwierząt nie jest już jednak człowiekiem? Przecież ma mózg, ma potencjał myślenia i odczuwania po ludzku. Kiedy, w której fazie rozwoju płodu powstaje zalążek mózgu- ten potencjał myślenia?
Myślę, że problem powstawania, rodzenia się istoty ludzkiej jest tak trudny i pewnie dla nas ludzi niepojęty, boski, że nawet najtęższe umysły nie są chyba w stanie go zgłębić i rozstrzygnąć jednoznacznie dylematów. Nie są w stanie go zgłębić najwybitniejsi biolodzy, genetycy, filozofowie, psycholodzy i inni naukowcy i myśliciele. Człowiek jest darem Boga i tak po prostu trzeba go odbierać.
Problem człowieczeństwa, narodzin ludzkiej istoty pomimo swojej ogromnej wagi i doniosłości jest rozstrzygany indywidualnie w sumieniu każdego z nas ludzi, nie może być chyba rozstrzygany przez państwo, państwo nie powinno w tej kwestii chyba narzucać swojej interpretacji i swoich rozstrzygnięć
http://www.zdzislawdzialecki.republika.pl/index.html
Komentarze
Pokaż komentarze