Współczesnego człowieka coraz mniej determinuje przywiązanie do określonej społeczności, nacji, do określonego obszaru. Świat staje się coraz „mniejszy”. Idee przenikają na falach eteru. Ludzkość ma coraz więcej wspólnych celów, społeczeństwa poznają się nawzajem. Człowiek przekonuje się, że natura ludzka jest jedna, wspólna wszystkim rasom, nacjom, wyznawcom religii. Rozwój świadomości jednostek i społeczeństw, rozwój komunikacji sprawia, że ludzie integrują się w coraz większe społeczności. Może przyjdzie moment gdy cała ludzkość na Ziemi będzie stanowiła jedno państwo, a przynajmniej federację większych organizmów. Na pewno będzie się dokonywać jeszcze większa integracja w sferach nauki, kultury, sztuki, filozofii itd. Już dziś ważniejsze od powiązań krwi stają się powiązania w sferze ducha, w sferze kultury. Ważniejszy staje się człowiek– osoba o określonym systemie wartości niż człowiek– członek np. określonej nacji, czy człowiek– wyznawca określonej religii. Choć człowiek pozostanie istotą społeczną realizującą się w społeczności, w rodzinie, to jednak ma on coraz więcej swobody w wyborach swoich życiowych celów, w doborze miejsca zamieszkania, w doborze grup i społeczności wśród których chce żyć. Jest to na razie początek procesu, który w dużej mierze realizuje się już w państwach ucywilizowanych nowocześnie. Upłynie jeszcze mnóstwo czasu, aż cała ludzkość dojrzeje do takich wizji, do takich zachowań. Niemniej już dziś świadomość całej społeczności Ziemi (reprezentowanej przez najbardziej światłe i otwarte umysły) o ludzkiej naturze, o świecie jest coraz bogatsza i wszechstronna.
http://zdizek.blog.onet.pl
Komentarze
Pokaż komentarze