Człowiek jest istotą duchową, potrzebuje sfery ducha. Jest też istotą społeczną. Dlatego też potrzebuje uczestnictwa w różnego rodzaju grupach, społecznościach, w których mogłaby się jego sfera duchowości uzewnętrznić, potrzebuje współodczuwania, wspólnego, wspólnotowego wspierania się. Ludzie należą do różnego rodzaju kościołów, sekt, grup. Nie są ważne wielkości tych kościołów, sekt i grup. Ważne w jaki sposób oddziałują one na jednostki. Czy ich uczestnicy czerpią więcej dobrego czy złego, czy podporządkowanie się nie powoduje ubezwłasnowolnienia, zniewolenia? Niektóre osoby, które z różnych powodów odrzucają uczestnictwo w tradycyjnych zbiorowościach duchowych funkcjonujących w ich otoczeniu, w ich kręgu kulturowym, cywilizacyjnym, a które nadal potrzebują sfery ducha, czasami świadomie, czasami podświadomie, próbują odnajdywać się w innych duchowych zbiorowościach. Bardzo dużo ludzi, zwłaszcza młodych osób kontestujących duchowość i sposób myślenia i życia społeczeństw Zachodu zwróciło się ku duchowości Wschodu. Zafascynowały ich wschodnie religie, systemy wierzeń, stosunek do świata, do człowieka, do życia. Odrzucając tradycję, folklor, sposoby życia społeczności Zachodu odnajdywali się w innych tradycjach, w innym folklorze, ale czasami też wpadali w kolejne pułapki. Zrezygnowani stwierdzali że i w innych kręgach kulturowych istnieje też wiele stereotypów, uprzedzeń, ograniczeń wolności jednostek
Żadna z kultur nie jest idealna, każda jest obarczona zarówno ludzkim geniuszem jak i ludzkimi małościami. Dobrze że mamy dziś coraz większy wybór form, w których możemy rozwijać swoją duchowość. Każdy może odnaleźć to co najbardziej mu odpowiada. Byleby fascynacje nowym były rozważne, byleby nie okazały się pułapką.
Marzec 1988r.
O postawach wobec tradycji
Można wyróżnić trzy postawy ludzi:
Pierwsza (skrajna)
Ludzie przyzwyczajają się, przywiązują do swych tradycji, wierzeń, idei, sposobów życia i trwają w nich za wszelką cenę, bezkrytycznie, ortodoksyjnie, broniąc je przed jakimikolwiek odstępstwami, modyfikacjami, a „odmieńców” traktując jako śmiertelnych wrogów.
Druga (skrajna)
Ludzie porzucają wszelkie tradycje i dokonania swojej społeczności, swojego kręgu kulturowego i fascynują się bezkrytycznie, bez opamiętania, nowo odkrywanymi kulturami, religiami, ideami.
Trzecia (idealna)
Ludzie biorą ze wszystkich kultur, z całego dorobku ludzkości wszystko co najlepsze, co tworzy świat lepszym, przyswajając też nowe pozytywne prądy i dokonania, bez względu na to w których miejscach globu powstały.
http://zdizek.blog.onet.pl
Komentarze
Pokaż komentarze