Na bezrobociu, sierpień 1999r.
O liberalizmach.
Dzisiaj w społecznym odbiorze występuje wymieszanie pojęć. Słowo liberalizm oznacza chyba w polskim języku: wolność wyborów. Nie można do jednego worka z nazwą „liberalizm” wrzucać liberalizmów dotyczących różnych dziedzin ludzkiego myślenia i działania. Liberalizmy: światopoglądowy, polityczny, gospodarczy czy inny nie są tożsame i nie muszą być i jakże często nie są wyznawane przez te same osoby. Oczywiście uważam, że liberalizm dotyczący światopoglądu, koncepcji życia człowieka i funkcjonowania świata jest czymś pozytywnym, jest zaporą przed ideologiami, przed wpadnięciem w sidła „jedynie słusznych” doktryn, ucieranie się poglądów jest motorem postępu. Chociaż i w tych sferach ludzkiego myślenia i aktywności wolność nie powinna przekształcać się w dowolność, a myślenie i działanie nie powinno być wymierzone przeciwko innym ludziom.
Tym bardziej w tak konkretnej, mającej bezpośredni wpływ na życie ludzi i społeczności sferze gospodarczej liberalizm nie powinien stawać się dowolnością i nie powinien być antyspołeczny. Mało pozytywnie oceniam to co liberalizmem gospodarczym określa się dziś dość powszechnie w Polsce, ten gospodarczy liberalizm w takim kształcie z jakim mamy dziś do czynienia nie jest liberalizmem prawdziwym, paradoksalnie głosząc wolność gospodarowania narzuca kształt tej wolności i przyjmuje formę liberalizmu wybiórczego, protekcyjnego i formę ekonomicznej doktryny a wolność rynkowa nie jest dostępna wszystkim obywatelom. Ten nasz liberalizm gospodarczy jest też w dużym stopniu utożsamiany z polityką trudnego pieniądza.
Dzisiejszy liberalizm gospodarczy przynosi wolność korporacjom natomiast ogranicza wolność małym i średnim firmom i przede wszystkim ogranicza wolność zwykłym obywatelom. W szczególnie biednych krajach takich jak Polska neoliberalny model rozwoju generuje dotkliwe niesprawiedliwości.
Na bezrobociu, sierpień 1999r.
Pozory liberalizmu gospodarczego i wolnej gry rynkowej. Zniewolona wolność.
Liberalizm to wolność, wolna gra. Wolność oddziela bardzo niewyraźna granica od dowolności. Wydaje się, że w naszej gospodarce zaistniała nie tylko gospodarcza wolność ale też zbyt dużo gospodarczej dowolności. Na naszym rynku obok autentycznej gry rynkowej zaistniało za dużo pozorów takiej wolnej gry, a nawet gry przestępczej. Rynek opanowują zamiast najlepsi, najsilniejsi i najcwańsi. Liberalizm gospodarczy utożsamiany jest chyba błędnie, świadomie lub podświadomie przez dużą część polityków z silnym i trudnym pieniądzem. i ta wizja gospodarczego liberalizmu jest narzucana części społeczeństwa. Liberalizm gospodarczy to przede wszystkim wolność gospodarowania i odnajdywania się na wolnym rynku, ale rynku czystym, wolnym od układów, przemocy i patologii.
Paradoksalnie nasi „liberałowie gospodarczy” dążą pośrednio do wprowadzania do gospodarki nadmiernych rygorów i ograniczeń, tak by w grze rynkowej i w rynku pracy nie mogła uczestniczyć zbyt duża część społeczeństwa. Łatwiejszy pieniądz mógłby spowodować szerszy udział społeczeństwa w inwestycjach i rynkowej grze, liberalizm gosp. przyjąłby bardziej demokratyczną formę. Wydaje się, że korzyści wynikające z racjonalizacji inwestowania i gospodarowania wymuszane trudnym pieniądzem nie rekompensują strat wynikających z ograniczania dostępu do rynku Zbyt trudny pieniądz nie zawsze zresztą prowadzi do racjonalizacji jego wydawania i racjonalizacji gospodarowania, często powoduje, że inwestorami stają się nie koniecznie ci bardziej zaradni, „czujący” rynek i orientujący się w jego potrzebach i tendencjach, ale jakże często ci z różnego rodzaju układów, powiązań.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)