Portiernia- styczeń 2002 r
Zadziwienie człowieka z epoki tramwajów nieprzegubowych nad działaniem telefonu komórkowego.
Istnieje jakiś niepojęty dysonans, paradoks, zagadka czy człowieczy dramat? Człowiek z jednaj strony jest bezradny wobec praw przyrody i przemijania, z drugiej strony ujawnia swój geniusz myśli, świadomości, wykorzystuje dane przez Świat, Boga możliwości, instrumenty, by mu służyły.
Czy nie jest nadzwyczajne przykładowo to, że miliony ludzi mogą porozumiewać się ze sobą z każdego miejsca i w każdych okolicznościach, że mają przypisaną sobie jedną częstotliwość, jeden rodzaj fali w eterze, jeden malutki zakres częstotliwości radiowej?
Czy geniusz ludzki wykorzystał coś przypadkowego, przypadkowo istniejącego, czy wykorzystał genialność świata, genialność Stwórcy, który dał człowiekowi instrumenty do wykorzystania, dał możliwość zaistnienia człowieczego geniuszu (obrazu geniuszu boskiego)? Czy umysł ludzki nie jest niesamowitym, genialnym tworem Stwórcy, czy pola: magnetyczne, radiowe, przepływy energii i inne „cuda” nie są boskimi, danymi do wykorzystania przez ludzkie umysły instrumentami?
Komentarze
Pokaż komentarze