Bieżączka, której ulegają politycy jak i komentatorzy polityki odbiera ludziom zdolność perspektywicznego widzenia wydarzeń i procesów.
Większość i to przeważająca większość polityków jak i komentatorów zadowala się polityką dnia dzisiejszego lub co najwyżej polityką dojutrkowania i nie są oni skłonni do ujęcia polityki w perspektywie długofalowej. Już nawet nie mówię o perspektywie jeszcze dłuższej, bo ewolucyjnej, która ma przecież decydujący wpływ na byt społeczny.
Wszyscy w zasadzie zgadzają się z określeniem, że czlowiek to istota społeczna, ale niewiele z tego ujęcia rozumieją. Otóż natura człowieka, natura rozumiana jak najbardziej biologicznie jest efektem procesu adaptacji do życia i interakcji w dużych grupach społecznych i jednostka nie ma szans poza grupą. Z tego wynika teza o przemożnym wpływie wymiaru społecznego czyli całego splotu relacji społecznych na życie każdej jednostki. Tego się, tak jak powietrza, z tej prostej przyczyny nie zauważa i dlatego rozmaici idioci mogą pleść na ten temat, jak libertarianie np., androny nie mające żadnego związku z rzeczywistością.
Trzeba też pamiętać, że wpływ społeczny odbywa się dubeltowo. Po pierwsze zakodowany jest genetycznie, a po drugie, przejawia się w praktykach czysto kulturowych, które nie są bezpośrednio uwarunkowane biologią, a które mogą mieć odmienny kształt w różnych grupach z uwagi na odmienne środiowisko naturalne. Nie ma gwarancji, że pewne kulturowe rozwiązania będą korzystne, tak jak korzystna jest genetyka. To historia ustala, które rozwiązania kulturowe się sprawdzą a które nie.
Ale nie ma róży bez kolców. Nie wystarczy stwierdzić, że żyjemy zanurzeni w bycie społecznym. Na marginesie trzeba dodać, zapewne ku przerażeniu libertarian, że i wymiar ludzkiej indywidualności także jest efektem pochodnym tego radykalnego uspołecznienia. Społeczeństwo tak dalece rozciąga i dba o swoją empatyczność wobec swoich członków, że wyznaczyło jednostce szeroki margines autonomii. Oczywiście mam na myśli cywilizację chrześcijańską. Gdy jednak empatyczność zostaje połączona z partykularyzmem, daje efekty niszczące, co widać w postaci ruchu opartego na ideologii gender i LGBT.
Ale przejdźmy do kolców.
Otóż ludzkie społeczności są adaptabilne i korzystają z różnych wynalezionych przez ewolucję modeli przystosowania. Zdarza się więc, że do podstawowego fundamentu społecznego dołączone bywają jeszcze inne elementy, zazwyczaj kulturowe, wzmacniające ten społeczny wymiar, a to staje się wtedy groźne. Wtedy nad niektórymi konkretnymi modelami społecznego bytu ciąży jakby fatum, które odbiera mozliwośc racjonalnego rozwoju. Instytucje w takim modelu nabierają charakteru superopresyjnego, czego dowodem była carska Rosja a potem Związek Sowiecki. Moim zdaniem Rosja nie ma najmniejszych szans na przyszłość.
W normalnym modelu życie społeczne opiera się na rozbudowanym życiu duchowym opartym na instytucjach równoważących swoje wpływy. Wpływ czynnika władzy politycznej dysponującej przemocą równoważony jest przez wpływ dobrowolnych instytucji religijnych. W Rosji życie duchowe uległo redukcji, bo w wyniku pewnych procesów ekonomiczno-cywilizacyjnych prymat posiada władza polityczna, co jest zabójcze dla tego rodzaju cywilizacji. Russia is doomed - to jest najrealniejsza prognoza dla Rosji. Ale Rosja nie jest jedyna.
Rozwój historyczny sprawił, że w naszym sąsiedztwie, w sąsiedztwie demokratycznej I Rzeczypospolitej musiały się pojawić, jako reakcja na ten model społeczny, ośrodki konkurencyjne, z alternatywnymi modelami społecznymi. Jeden to Rosja, a drugi to Prusy, które po rozwiązaniu Zakonu Krzyżackiego się zsekularyzowały i sprotestantyzowały, co, plus tradycyjna militaryzacja tego regionu, oznaczało dominację czynnika władzy w duchowym życiu społeczeństwa. Jeżeli teraz uważnie przyjrzymy się Republice Federalnej Niemiec, a szczególnie zachowaniom niemieckiego episkopatu, to tę tendencję widać jak na dłoni. Tam nadal obowiązuje pruski Ordnung muss sein, niszczący dla społeczeństwa obywatelskiego.
Te uwagi dotyczą też krajów skandynawskich, w których obywatel jest pionkiem, może bogatym, ale pionkiem.
I to dlatego trzeba bacznie obserwować naszych sąsiadów - nie można miec do nich pełnego zaufania. Należy umiejętnie interpretować ich bieżącą politykę w świetle trwałych trendów cywilizacyjnych, z ktorych ona wynika. A fakty są niepokojące, o czym pisałem w notce "Komuś Auschwitz znów się marzy ?"
Widzę, że moje widzenie kwestii nie różni się od tego jak tę politykę postrzegają inni komentatorzy:
https://wpolityce.pl/polityka/554526-diably-historii-na-naszych-oczach-wychodza-z-rosji-i-niemiec
W ostatnich tygodniach widać, że Rosja wykorzystuje Białoruś jako środek mieszania w polityce polskiej. Najpierw uprowadzenie samolotu, potem profanacja cmentarza na Monte Cassino. A teraz cybernetowe ataki. Typowe działania hybrydowe. Rosja nigdy się nie zmieni.


Komentarze
Pokaż komentarze (1)