Zachodni indywidualizm jest tylko produktem ubocznym ewolucji. Zasadniczą cechą człowieka jest jego ewolucyjnie ukształtowana natura społeczna będąca efektem przystosowania ewolucyjnego do życia w dużej grupie, w której dochodzi do gęstych interakcji kształtujących relacje społweczne.
Obecnie mamy jednak do czynienia z sytuacją paradoksalną -oto rozwój indywidualizmu zabija indywidualność rozumianą jako specyficzny dla danej jednostki pakiet cech. System demoliberalny/konsumpcjonistyczny głosi hasła indywidualistycznej samorealizacji, w praktyce okazuje się jednak że systemowa presja ekonomii oparta na najbardziej podstawowych, uniwersalnych bodźcach wykorzystywanych przez marketing do maksymalizacji zysku, a stanowiących najniższy wspólny mianownik, takich jak seks czy przemoc prowadzi do zglajchszaltowania, do homogenizacji jednostek, tak że stają się one klonami produkowanymi przez ujednoliconą popkulturę medialną.
Jak do tego odwrócenia doszło ?
W podstawowym pierwotnym środowisku społecznym jednostka jest tylko częścią grupy, bez indywidualnej autonomii, indywidualne jest tylko jej biologiczne ciało, w tym mózg. Umysł, kształtowany przecież przez relacje społeczne, jest z pochodzenia zbiorowy.
W cywilizacji chrześcijańskiej jednostka otrzymuje, pod wpływem doktryny religijnej, pewną względną autonomię i znajduje sprzyjające warunki do rozwoju sfery indywidualnej. Ale to jest wyjątek.
Jednak jednostka nie może uciec od dominującej roli czynnika społecznego i trzeba stworzyć dla niej warunki do stworzenia kulturowych już mechanizmów równoważenia wpływu zbiorowości z aspiracjami indywidualnymi. Religia hamuje więc totalizujący wpływ systemu społecznego.
W systemie konsumpcjonistycznym, z jednej strony promującym partykularyzację jako sferę poszerzania wolności (wolę określenie "partykularyzacja" od "indywidualizacji") w postaci różnych form samorealizacji, dochodzi jednak z drugiej strony do głosu dominacja systemu domagająca się prostych a jednocześnie uniwersalnych ekonomicznych rozwiązań polegających na poszukiwaniu, dla maksymalizacji zysku, najniższego wspólnego mianownika, no i w ten sposób zabija się indywidualizm. Seks jest uniwersalny, ale sprowadzenie aktywności ludzkiej głównie do seksu eliminuje indywidualność opartą na różnorodnośći kulturowej..
Mało tego, w ramach partykularyzacji pojawiają się postulaty polityczne prowadzące do prywatyzacji polityki połączonej z likwidacją sfery prywatnej, wyrażajace się w polityce tożsamości, gdy polityka ma zajmować się realizacją czyichś prywatnych idiosynkrazji. Prywatne roszczenia rozmaitych grup, w tym grup dewiantów, zgodne są z postulatami partykularyzacji, choć są zabójcze dla polityki rozumianej jako poszukiwanie wspólnego dobra. Poszukiwanie wspólnego dobra i promocja partykularyzacji w postaci polityki tożsamości, są, jak wskazuje amerykański intelektualista Mark Lilla, nie do pogodzenia. Dobra wspólnego, a więc nie prywatnego czy indywidualnego. Zamiast dobra wspólnego pojawia się na tęczowych sztandarach obraz partykularnej dewiacji jako celu polityki. Absurdalny nonsens.
Także postulaty edukacji seksualnej są wyrazem tej samej tendencji eliminującej sferę prywatną. Wywlekanie na scenę publiczną zachowań prywatnych czy intymnych jako podstawowch celów niszczy róznorodność kulturową i zabija kapitał społeczny.
W efekcie otrzymujemy, zamiast zindywidualizowanych osobowości, klony sterowane zmianami sezonowych mód lub wręcz sprowadzone do zaburzonych biologicznych instynktów.
Konsekwencje tego są niezwykle groźne. W sferze indywidualnej, jednostka działa w oparciu o biologiczne instynkty i traci umysł, którego treścią są, jak wiadomo, relacje społeczne. Staje się zombie. W sferze zbiorowej, system skazany jest na upadek, bo nic jednostek nie łączy, poza biologią, a co za tym idzie nie tworzą systemu, opartego na kapitale społecznym, lecz prosty zbiór, śmietnik rozmaitych niepowiązanych i dysfunkcjonalnych elementów..


Komentarze
Pokaż komentarze (6)